Verbum

абапі́ць, ✂; зак. (разм.).

Увесці каго-н. у страту, многа выпіўшы за яго кошт.

• Я ж вас не аб’ем і не абап’ю.

|| незак. абапіваць, ✂.

абапрэ́лы, ✂.

Які абгніў, папрэў з усіх бакоў.

• Абапрэлая стрэшка.

абапрэ́ць, ✂; зак.

Папрэць з усіх бакоў.

|| незак. абаправаць, ✂.

абараназдо́льны, ✂.

Здольны абараняцца, падрыхтаваны да абароны.

|| наз. абараназдольнасць, ✂.

абара́нак, ✂, м.

1. Булачны выраб з заварнога пшанічнага цеста ў выглядзе кольца.

   • Купіць дзецям абаранкаў.

2. перан. Рулявое кола ў аўтамабілі, трактары і пад.

   • Круціць а.

3. абаранкам, у знач. прысл. У выглядзе кольца.

   • Скруціцца абаранкам.

◊

• Абаранкам не завабіш каго (разм.) — ніякімі сродкамі не ўгаворыш.

• Дзірка ад абаранка (разм. іран.) — нічога, пустое месца.

• Зарабіць на абаранкі (разм. неадабр.) — заслужыць пакаранне за якую-н. правіннасць.

• Хвост абаранкам (разм.) — не падаць духам, трымаць сябе малайцавата, самаўпэўнена.

|| прым. абараначны, ✂.

абара́начнік, ✂, м. (разм.).

Той, хто пячэ або прадае абаранкі.

|| ж. абараначніца, ✂.

абарані́цца, ✂; зак.

1. гл. абараніць.

2. Абараніць дысертацыю (разм.).

абарані́ць, ✂; зак.

1. Адбіць напад ворага, не даць у крыўду каго-н.

   • А. Радзіму.

2. Засцерагчы ад шкоднага дзеяння каго-,чаго-н.

   • А. сады ад вусеня.

3. Адстаяць чые-н. інтарэсы, правы, погляды.

   • А. прынцып дэмакратызму.

◊

• Абараніць дысертацыю (праект, дыплом) — публічна, на пасяджэнні вучонага савета або перад спецыяльнай камісіяй адстаяць палажэнні сваёй дысертацыі, праекта, дыплома.

|| незак. абараняць, ✂.

|| звар. абараніцца, ✂.

|| незак. абараняцца, ✂.

|| наз. абарона, ✂.

• А. Радзімы.
• А. дысертацыі.
• Міжнародны дзень абароны дзяцей.

абараня́льны, ✂.

Тое, што і абарончы.

абараня́ць, ✂; незак.

1. гл. абараніць.

2. Выступаць на судзе ў якасці абаронцы.

   • А. падсуднага.