Verbum

абгаблява́ць, ✂; зак.

Абстругаць, зрабіць гладкім пры дапамозе гэбля.

• А. дошку.

|| незак. абгаблёўваць, ✂.

|| наз. абгаблёўванне, ✂.

абгавары́ць, ✂; зак.

1. Усебакова абмеркаваць, разгледзець, выказваючы розныя думкі.

   • А. пытанне на сходзе.

2. Нядобразычліва ахарактарызаваць каго-н., падаць у адмоўным выглядзе.

   • А. суседа.

|| незак. абгаворваць, ✂.

|| наз. абгаворванне, ✂.

абгаво́ры, ✂, м.

Нядобразычлівыя выказванні пра каго-н.

абганя́лка, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і акучнік.

абгарадзі́ць, ✂; зак.

Абнесці што-н. агароджай.

• А. сад.

|| незак. абгароджваць, ✂.

|| звар. абгарадзіцца, ✂.

|| незак. абгароджвацца, ✂.

|| наз. абгароджванне, ✂.

абга́рак, ✂, м.

Абгарэлая рэшта (свечкі, бервяна і пад.).

• На папялішчы тлелі абгаркі дошак, бярвення.

абгарну́ць, ✂; зак.

1. Абсыпаць чым-н. поўнасцю або часткова.

   • А. дрэўцы зямлёю.

2. Ахінуць, пакрыць чым-н. з усіх бакоў; укруціць у што-н.

   • А. дзіця коўдраю.
   • А. кнігу папераю.

3. перан.

   • Абвалачы, закрыць з усіх бакоў.
   • Хмары абгарнулі неба.

|| незак. абгортваць, ✂.

|| наз. абгортванне, ✂.

абгаро́дка, ✂, ж.

Невялікая, лёгкая агароджа.

• Прыгожая а. кветніка.

абгарэ́лы, ✂.

Пашкоджаны агнём, абпалены.

• А. будынак.

абгарэ́ць, ✂; зак.

1. Абвугліцца, пачарнець у агні.

   • Сцяна абгарэла ў час пажару.

2. Атрымаць апёкі, пашкоджанні ад агню.

   • А. у танку.
   • А. на пажары.

|| незак. абгараць, ✂ і абгарваць, ✂.