Verbum

ашаламі́цца, ✂; зак.

Разгубіцца, здзівіцца.

|| незак. ашаламляцца, ✂.

ашаламі́ць, ✂; зак.

1. Задурыць галаву.

   • Несціханы лямант ашаламіў галаву.

2. Надта здзівіць, азадачыць, зрабіць моцнае ўражанне.

   • Нечаканая тэлеграма ашаламіла яго.

|| незак. ашаламляць, ✂.

ашаламле́нне, ✂, н.

Стан узрушэння, збянтэжанасці.

• На яго найшло нейкае а.

ашаламля́льны, ✂.

Які можа ашаламіць.

• Ашаламляльныя весці.

|| наз. ашаламляльнасць, ✂.

ашалёвачны, ✂, (спец.).

Звязаны з ашалёўкай, прызначаны для ашалёўкі.

• А. матэрыял.
• Ашалёвачныя работы.

ашалява́ць, ✂; зак.

Абшыць дошкамі.

• А. хату.

|| незак. ашалёўваць, ✂.

|| наз. ашалёўка, ✂ і ашалёўванне, ✂.

ашатрава́ць, ✂; зак.

Абадраць, ачысціць зерне перад памолам.

• А. мяшок ячменю.

ашклі́ць, ✂; зак.

Зашкліць, уставіць шкло.

• А. вокны.

ашкляне́лы, ✂.

Які стаў падобны на шкло, застылы.

• Ашклянелыя вочы.

ашмо́ргаць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і абшморгаць.

|| незак. ашморгваць, ✂.

|| аднакр. ашмаргнуць, ✂.