Verbum

ала́дка, ✂, ж.

Невялікі тоўсты мучны або бульбяны блін, спечаны на патэльні.

|| памянш. аладачка, ✂.

|| прым. аладачны, ✂.

алапа́т, ✂, м.

Урач, які лечыць метадамі алапатыі.

алапа́тыя, ✂, ж.

Звычайная сістэма лячэння, названая так у супрацьлегласць гамеапатыі.

|| прым. алапатычны, ✂.

алах, ✂, м.

У магаметан: бог.

◊

• Алах яго ведае (разм., часта жарт.) — невядома, не ведаю.

алба́нцы, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Албаніі.

|| ж. албанка, ✂.

|| прым. албанскі, ✂.

алгары́тм, ✂, м. (спец.).

Сукупнасць паслядоўных дзеянняў, правіл для рашэння пэўнай задачы.

• А. здабывання кораня.

|| прым. алгарытмічны, ✂.

а́лгебра, ✂, ж.

Раздзел матэматыкі, які вывучае ўласцівасці велічынь, выражаных літарамі, незалежна ад іх лікавага значэння.

|| прым. алгебраічны, ✂.

але́​¹, злуч.

1. Служыць для супрацьпастаўлення, абмежавання ў знач. аднак, разам з тым.

   • Хлопец гаварыў па-беларуску, але з моцным польскім акцэнтам.

2. у знач. наз., нескл.н. Пярэчанне, перашкода (разм.).

   • Ніякіх але!

але́​², часц.

1. сцвярджальная. Ужыв. пры сцвярджэнні або згодзе з чым-н.

   • Усё тут ? — Але.

2. узмацняльная. Ужыв. пры здзіўленні, захапленні, абурэнні і пад.

   • Але ж і мароз!

алеагра́фія, ✂, ж.

Даўні спосаб узнаўлення карцін, намаляваных алейнымі фарбамі.

|| прым. алеаграфічны, ✂.