Verbum

адштукава́ць, ✂; зак. (разм.).

1. Адмыслова зрабіць, вырабіць што-н., надаць чаму-н. закончаны выгляд.

   • А. сабе дом.

2. Аздобіць, размаляваць, упрыгожыць.

   • А. кватэру.

адштурхну́цца, ✂; зак.

1. Упёршыся ў што-н., штуршком аддаліцца, адсунуцца, аддзяліцца ад чаго-н.

   • А. ад берага.

2. перан., ад чаго. Узяць што-н. за адпраўны, зыходны пункт (у разважаннях і пад,).

   • А. ад галоўнай думкі.

|| незак. адштурхвацца, ✂ і адштурхоўвацца, ✂.

адштурхну́ць, ✂; зак.

1. Штуршком аддаліць, адапхнуць каго-, што-н.

2. перан. Сваёй няўважлівасцю, халоднасцю і пад. аддаліць ад сябе каго-н.

   • Сваімі ўчынкамі а. знаёмых.

|| незак. адштурхваць, ✂ і адштурхоўваць, ✂.

адшука́цца, ✂; зак.

Знайсціся, выявіцца пасля пошукаў.

• Прапажа адшукалася.

|| незак. адшуквацца, ✂.

адшука́ць, ✂; зак.

Знайсці, выявіць пасля пошукаў.

• А. патрэбную рэч.

|| незак. адшукваць, ✂.

|| наз. адшуканне, ✂ і адшукванне, ✂.

адшуме́ць, ✂; зак.

Скончыць шумець.

• Адшумелі дажджы.
• Адшумела вайна (перан. скончылася, прайшла).

адшчапе́нец, ✂, м. (неадабр.).

Той, хто адкалоўся, адышоў ад калектыву, ад свайго грамадскага асяроддзя.

|| ж. адшчапенка, ✂.

адшчапе́нства, ✂, н. (неадабр.).

Адкол, адыход ад калектыву, ад свайго грамадскага асяроддзя.

адшчапі́цца, ✂; зак.

1. Аддзяліцца, адкалоцца.

   • Лучына адшчапілася.

2. Адкрыцца (пра кручок, зашчапку).

3. Адшпіліцца (пра што-н. прышпіленае, зашпіленае).

   • Адшчапілася брошка.

|| незак. адшчэплівацца, ✂ і адшчапляцца, ✂.

адшчапі́ць, ✂; зак.

1. Аддзяліць, адкалоць.

   • А. трэску.

2. Адкінуць кручок, зашчапку; адчыніць, адкрыць.

   • А. кручок.

3. Адшпіліць, адняць прышчэпленае.

   • А. шпільку.

|| незак. адшчэпліваць, ✂ і адшчапляць, ✂.

|| наз. адшчэпліванне, ✂, адшчаплянне, ✂ і адшчапленне, ✂.