Verbum

адшчапе́нства, ✂, н. (неадабр.).

Адкол, адыход ад калектыву, ад свайго грамадскага асяроддзя.

адшчапі́цца, ✂; зак.

1. Аддзяліцца, адкалоцца.

   • Лучына адшчапілася.

2. Адкрыцца (пра кручок, зашчапку).

3. Адшпіліцца (пра што-н. прышпіленае, зашпіленае).

   • Адшчапілася брошка.

|| незак. адшчэплівацца, ✂ і адшчапляцца, ✂.

адшчапі́ць, ✂; зак.

1. Аддзяліць, адкалоць.

   • А. трэску.

2. Адкінуць кручок, зашчапку; адчыніць, адкрыць.

   • А. кручок.

3. Адшпіліць, адняць прышчэпленае.

   • А. шпільку.

|| незак. адшчэпліваць, ✂ і адшчапляць, ✂.

|| наз. адшчэпліванне, ✂, адшчаплянне, ✂ і адшчапленне, ✂.

адшчыпну́ць, ✂; зак.

Шчыпком аддзяліць, адарваць.

• А. скарыначку хлеба.
• А. яблык.

|| незак. адшчыпваць, ✂.

адшы́ць, ✂; зак. (разм.).

1. Скончыць шыць.

2. Адрабіць шыццём.

   • А. за доўг.

3. Прымусіць спыніць заляцанні (разм.).

   • А. кавалера.

|| незак. адшываць, ✂.

адыге́йцы, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае карэннае насельніцтва Адыгеі, што ўваходзіць у Расійскую Федэрацыю.

|| ж. адыгейка, ✂.

|| прым. адыгейскі, ✂.

адыгра́цца, ✂; зак.

1. Выйграць пасля пройгрышу; адыграць (у 1 знач.).

   • Каманда хацела а.

2. перан. Умела выйсці з няёмкага становішча (разм.).

   • А. жартам.

|| незак. адыгрывацца, ✂.

|| наз. адыгрыш, ✂.

адыгра́ць, ✂; зак.

1. Далейшай гульнёй вярнуць прайгранае.

2. Скончыць іграць.

◊

• Адыграць ролю — аказаць уплыў, уздзеянне.

|| незак. адыгрываць, ✂.

|| наз. адыгрыш, ✂.

ады́грыш, ✂, м. (разм.).

1. гл. адыграцца, -ць.

2. Што-н. адыгранае (грошы, рэчы і пад.).

адыёзны, ✂ (кніжн.).

Які выклікае да сябе крайне адмоўныя адносіны; непрыемны, адмоўны.

• Адыёзная асоба.

|| наз. адыёзнасць, ✂.