Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

адсялі́ць, ✂; зак.

Аддзяліць, пасяліўшы на іншае месца.

  • А. сына ў новую хату.

|| незак. адсяляць, ✂.

|| звар. адсяліцца, ✂.

|| незак. адсяляцца, ✂.

|| наз. адсяленне, ✂.

адсячы́, ✂ і адсе́кчы, ✂; зак.

  1. Аддзяліць, ударыўшы чым-н. вострым.

    • А. сухую галіну.
  2. перан. Рашуча пазбавіцца чаго-н., парваць сувязь з кім-, чым-н.

    • А. ранейшыя прывычкі.
  3. Сказаць, адказаць у рэзкай, катэгарычнай форме.

    • Не сказаў, а адсек: не буду!

|| незак. адсякаць, ✂.

|| наз. адсяканне, ✂.

|| наз. адсячэнне, ✂.

  • Галаву даю на а., што гэта так (запэўненне ў праўдзівасці чаго-н. і разм.).

|| прым. адсечны, ✂.

  • А. артылерыйскі агонь.