Verbum

абстракцыяні́зм, ✂, м.

У выяўленчым мастацтве 20 ст.: крайне фармалістычны кірунак, паслядоўнікам якога ўласцівы адрыў ад рэальнага жыцця і захапленне нагрувашчваннем абстрактных форм у выглядзе рознакаляровых плям, мазкоў, ліній.

|| прым. абстракцыянісцкі, ✂.

абстракцыяні́ст, ✂, м.

Мастак — паслядоўнік абстракцыянізму.

|| ж. абстракцыяністка.

абстраля́ны, ✂.

Які пабываў у баях, прывык да баявых умоў, вопытны.

• А. салдат.

|| наз. абстралянасць, ✂.

абстраля́цца, ✂; зак. (разм.).

Пабываць у баях, прывыкнуць да баявой абстаноўкі.

• Навабранцы абстраляліся.

абстраля́ць, ✂; зак.

1. Адкрыць агонь па кім-, чым-н.

   • А. ворага.
   • А. вышыню.

2. Выпрабаваць у стральбе.

   • А. ружжо.

|| незак. абстрэльваць, ✂.

абстрачы́ць, ✂; зак.

Прастрачыць што-н. кругом, па краях.

• А. каўнер.

|| незак. абстрочваць, ✂.

абструга́ць, ✂; зак.

Стругаючы, зрабіць гладкім.

• А. дошку.

|| незак. абстругваць, ✂.

абстру́кцыя, ✂, ж. (кніжн.).

Наўмысны зрыў у знак пратэсту якога-н. мерапрыемства шумам, выкрыкамі і пад.

• Учыніць каму-н. абструкцыю.

|| прым. абструкцыйны, ✂.

абстрэ́л, ✂, м.

Стральба па якой-н. цэлі з некалькіх гармат або ручной зброі.

• Артылерыйскі а.
• Узяць пад а. (таксама перан. пачаць рэзка крытыкаваць каго-н).

абступі́ць, ✂; зак.

Стаць вакол каго-, чаго-н., акружыць.

• Дзеці абступілі казачніка.
• Лазняк абступіў возера (перан.).

|| незак. абступаць, ✂.