Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

аднакла́снік, ✂, м.

Вучань таго ж класа, у якім хто-н. вучыцца або вучыўся.

  • Сустрэча аднакласнікаў.

|| ж. аднакласніца, ✂.

аднаклу́бнік, ✂, м.

Той, хто належыць да таго самага клуба, таварыства.

|| ж. аднаклубніца, ✂.

аднако́нны, ✂.

Запрэжаны адным канём; прыстасаваны для ўпрагання аднаго каня.

  • Аднаконная павозка.

аднакра́тны, ✂.

Які адбыўся або зроблены адзін раз; аднаразовы.

  • А. прыём лякарства.
  • А. дзеяслоў (які абазначае дзеянне, што адбылося ў адзін прыём, напр. стукнуць, маргнуць).

|| наз. аднакратнасць, ✂.

аднаку́рснік, ✂, м.

Той, хто вучыцца або вучыўся на адным курсе з кім-н.

  • Артыкул майго аднакурсніка.

|| ж. аднакурсніца, ✂.

аднале́тнік, ✂, м.

Аднагадовая расліна.

адналю́б, ✂, м.

Чалавек, які ўсё жыццё верны адной сваёй любові.

|| ж. адналюбка, ✂.

аднамато́рны, ✂.

З адным маторам.

  • А. самалёт.

аднаме́рны, ✂.

Аднолькавай меры, працягласці; раўнамерны.

  • Аднамерныя адрэзкі.

|| наз. аднамернасць, ✂.

аднаме́сны, ✂.

З месцам для аднаго чалавека.

  • Аднамесная палата.