Verbum

аднаду́мнасць, ✂, ж. (кніжн.).

Аднолькавы з кім-н. склад думак.

аднаду́мнік, ✂, м.

Тое, што і аднадумец.

аднаду́мства, ✂, н.

Тое, што і аднадумнасць.

аднаду́шнасць, ✂, ж.

Поўнае адзінства думак, пачуццяў, поўная згода ў дзеяннях.

• А. народаў у барацьбе за мір.

аднаду́шны, ✂.

Які выказваецца і прымаецца ўсімі згодна, дружна.

• Аднадушнае рашэнне.
• Прагаласавалі за мір аднадушна (прысл.).

аднаду́шша, ✂, н.

Тое, што і аднадушнасць.

адназна́чны​¹ ✂ прым.

1. Тоесны па сэнсу з іншым.

   • Адназначныя выразы.

2. Які мае толькі адно значэнне.

   • Адназначныя словы.

|| наз. адназначнасць, ✂.

адназна́чны​² ✂ прым.

Які абазначаецца адной лічбай, адным знакам.

• А. лік.

|| наз. адназначнасць, ✂.

аднайме́нны, ✂.

Які мае тое ж імя, тую ж назву.

• Аднайменныя гарады.

|| наз. аднайменнасць, ✂.

адна́к, злуч.

1. злуч. супраціўны. Тое, што і але (у 1 знач.).

   • Дажджу пакуль што няма, а. ён можа пайсці.
   • Хоць і многа працуе, а. не стамляецца.

2. у знач. пабочн. Тым не менш, усё ж.

   • Вы, а., не забудзьце абяцанага.
   • Чалавек, а., не здаваўся.