Verbum

адго́да, ✂, ж. (разм.).

Аддзяка, адплата за што-н.

• Быць у адгодзе.

адго́н, ✂, м.

1. гл. адагнаць.

2. Малако, з якога сепаратарам адагнана, аддзелена смятана.

   • Наліць парасятам адгону.

3. Пра жывёлу: знаходжанне на пашы, не ў памяшканнях (спец.).

   • Авечкі на адгоне.

|| прым. адгонны.

• Адгонная жывёлагадоўля.

адго́р’е, ✂, н.

Адгалінаванне асноўнага горнага ланцуга.

• Адгор’і Карпат.

адгрузі́ць, ✂; зак.

Пагрузіўшы, адправіць.

• А. станкі для завода.
• А. вугаль.

|| незак. адгружаць, ✂.

|| наз. адгрузка, ✂.

|| прым. адгрузачны, ✂.

адгру́каць, ✂; зак. (разм.).

1. Перастаць грукаць.

2. перан. Пабудаваць, зрабіць, арганізаваць што-н. вялікае, дарагое і пад.

   • А. сабе дом.
   • А. польку на танцах.

3. перан. Працуючы, выконваючы абавязак, адбыць, адслужыць нейкі час.

   • Два гады на чыгунцы адгрукалі.

адгры́зці, ✂; зак.

Грызучы, адкусіць, ад’есці.

|| незак. адгрызаць, ✂.

адгрыме́ць, ✂; зак.

1. Перастаць грымець.

   • Адгрымеў гром.

2. перан. Прайсці, закончыцца.

   • Адгрымелі баі.
   • Адгрымела яго слава.

адгрэ́бці, ✂; зак.

Грабучы, адкінуць, адсунуць убок.

• А. сена.
• А. смецце.

|| незак. адграбаць, ✂.

адгукну́цца, ✂; зак.

1. Адказаць на покліч, адазвацца.

   • Дзе ты, адгукніся!

2. перан. Адазвацца нейкім чынам на якую-н. падзею, выказаць свае адносіны да яе.

   • А. рашучым выступленнем у друку.

3. перан. Выклікаць якое-н. пачуццё, адчуванне ў каго-н.

   • Хай жа песня ў сэрцах адгукнецца.

4. перан. Адбіцца на кім-, чым-н., зрабіць уплыў.

   • Памылка гэта адгукнецца ў вашым жыцці.

|| незак. адгукацца, ✂ і адгуквацца, ✂.

адгу́л, ✂, м.

1. гл. адгуляць.

2. мн. -аў. Час адпачынку за звышурочную працу.

   • Узяць а.