Verbum

абме́раць, ✂; зак.

1. Тое, што і памераць (у 1 знач.).

2. Адмераць менш, чым трэба, ашукаць.

   • А. пакупніка.

|| незак. абмерваць, ✂ і абмяраць, ✂.

|| наз. абмер, ✂ і абмерванне, ✂.

|| прым. абмерны, ✂.

абме́рзлы, ✂.

Пакрыты лёдам, шэранню, абледзянелы.

• Абмерзлыя дрэвы.

абме́рзнуць, ✂; зак.

Пакрыцца лёдам, шэранню, абледзянець.

• Дарога абмерзла.

|| незак. абмярзаць, ✂.

абмеркава́ць, ✂; зак.

Калектыўна абгаварыць што-н., прааналізаваць, абдумаць і зрабіць вывады.

• А. даклад.
• А. новы праект статута.

|| незак. абмяркоўваць, ✂.

|| наз. абмяркоўванне, ✂.

|| наз. абмеркаванне, ✂.

абме́рці, ✂; зак. (разм.).

1. Самлець, страціць прытомнасць.

2. Знямець ад нечаканага і моцнага ўзрушэння.

• А. ад страху.

|| незак. абміраць, ✂.

|| наз. абміранне, ✂.

абме́сці, ✂; зак.

Змятаючы, змахваючы, ачысціць ад пылу, снегу і пад.

• А. венікам валёнкі.

|| незак. абмятаць, ✂.

абміну́ць, ✂; зак.

1. Прайсці, праехаць міма каго-, чаго-н.

   • А. вёску.

2. Рухаючыся хутчэй, абагнаць каго-, што-н.

   • А. пешахода.

3. Не зачапіць, не закрануць.

   • Куля мяне абмінула.

4. перан. Пазбегнуць, унікнуць чаго-н. (часцей з адмоўем).

   • Злачынцу не а. кары.

|| незак. абмінаць, ✂.

абмо́віцца, ✂; зак.

1. Агаварыцца, сказаць не тое, што трэба.

2. Нечакана, між іншым сказаць тое, пра што не варта было ўпамінаць.

◊

• Не абмовіцца (ні адным) словам (разм.) — нічога не сказаць, змоўчаць.

|| незак. абмаўляцца, ✂.

абмо́клы​¹ ✂ прым.

Змакрэлы, мокры.

• А. армяк.

абмо́клы​² ✂ прым.

1. Які страціў першапачатковаю цвёрдасць, пругкасць.

   • А. хлеб.

2. перан. Пра чалавека, характар, які стаў больш мяккім.

   • Суровы гаспадар ад пахвалы зрабіўся абмяклым.

|| наз. абмякласць, ✂.