Verbum

адкла́сціся, ✂; зак.

1. Асесці, назбірацца.

   • Іл адклаўся за гады на дне возера.

2. Адтэрмінавацца, перанесціся на больш позні час.

   • Паездка за горад адклалася.

3. перан. Запасці ў памяць, душу і пад., адлюстравацца, захавацца.

   • Уражанні дзяцінства адклаліся ў сэрцы надоўга.

|| незак. адкладацца, ✂ і адкладвацца, ✂.

|| наз. адкладанне, ✂.

адкле́іцца, ✂; зак.

Адстаць, аддзяліцца (аб прыклееным).

• Падэшва адклеілася.

|| незак. адклейвацца, ✂.

адкле́іць, ✂; зак.

Адарваць, аддзяліць прыклеенае.

• А. марку.

|| незак. адклейваць, ✂.

|| наз. адклейванне, ✂.

адклеймава́ць, ✂; зак.

Паставіць кляймо на каго-, што-н. і заклеймаваць.

• А. лес.

адклі́каць, ✂; зак.

1. Паклікаўшы, прымусіць адысці куды-н. і адазваць.

   • А. знаёмага для размовы.

2. Вярнуць назад адкуль-н. (афіц.).

   • А. пасла.
   • А. з водпуску.

|| незак. адклікаць, ✂.

|| наз. адкліканне, ✂.

адклі́кнуцца, ✂; зак.

1. Адказаць на воклік, зварот.

   • Дзе вы, адклікніцеся!
   • А. на пісьмо.

2. перан. Выявіць свае адносіны да чаго-н.

   • А. на просьбу.

|| незак. адклікацца, ✂.

адключы́цца, ✂; зак.

1. Перастаць дзейнічаць у выніку раз’яднання з агульнай сістэмай.

   • Прыбор адключыўся аўтаматычна.

2. перан. Адарваць ад каго-, чаго-н., супакоіцца.

   • А. ад бурнага жыцця.

|| незак. адключацца, ✂.

адключы́ць, ✂; зак.

Выключыць, спыніць дзеянне чаго-н., раз’яднаўшы з агульнай сістэмай.

• А. тэлефон.
• А. газ.

|| незак. адключаць, ✂.

адклява́ць, ✂; зак.

Клюючы, аддзяліць, адарваць (пра рыбу).

• А. чарвяка.

|| незак. адклёўваць, ✂.

адкляпа́ць, ✂; зак.

1. Адбіць што-н. прыкляпанае.

   • А. заклёпкі.

2. Навастрыць.

   • А. касу.

|| незак. адклёпваць, ✂.