Verbum

адлі́ўка, ✂, ж.

1. гл. адліць ​².

2. Выраб, атрыманы шляхам ліцця.

   • Чыгуначная а.

адлі́цца​¹, ✂; зак.

Пра вадкасць: часткова выліцца.

• Вада з карыта адлілася.

|| незак. адлівацца, ✂.

◊

• Адальюцца слёзы чые каму — хто-н. паплаціцца за ўчыненае каму-н. зло, крыўду і пад.

адлі́цца​², ✂; зак.

Быць зробленым з дапамогай ліцця.

|| незак. адлівацца, ✂.

адлі́ць​¹, ✂; зак.

1. што і чаго. Выліць частку вадкасці з чаго-н.

   • А. літр малака.
   • А. вады з вядра.

2. Адхлынуць (пра кроў).

   • Кроў адліла ад твару.

3. Абліўшы вадой, прывесці каго,-н. да прытомнасці (разм.).

   • А. хворага халоднай вадой.

4. Ліць, ісці на працягу якога-н. часу (пра дождж); скончыць ліць.

   • Цэлы тыдзень адлілі дажджы.

|| незак. адліваць, ✂.

|| наз. адліванне, ✂ і адліў, ✂.

адлі́ць​², ✂; зак.

Вырабіць ліццём.

• А. статуэтку з бронзы.

|| незак. адліваць, ✂.

|| наз. адліванне, ✂ і адліўка, ✂.

|| прым. адліўны, ✂ і адлівачны, ✂.

адлічы́ць, ✂; зак.

1. Лічачы ад умоўнай адзінкі, назваць, паказаць колькасць чаго-н.

   • Гадзіннік адлічыў дзесяць гадзін.

2. Налічыўшы, аддзяліць пэўную колькасць чаш-н.

   • А. дваццаць рублёў.

3. Вылічыць, утрымаць з якой-н. сумы.

   • А. з зарплаты частку грошай.

4. Тое, што і звольніць (афіц.).

   • А. прагульшчыкаў з завода.

|| наз. адлік, ✂.

• А. часу.

адлічэ́нне, ✂, н.

1. гл. адлічыць.

2. Адлічаная сума.

   • А. ў фонд міру.

адло́жысты, ✂.

Пакаты, адхонны, не круты.

• А. бераг рэчкі.

адло́мак, ✂, м.

Адламаны кавалак чаго-н. і абломак.

• А. старога свету (перан. астатак).

адлучы́цца, ✂; зак.

1. Пакінуць якое-н. месца на нейкі час; часова выйсці.

   • А. на мінутку з дому.

2. Аддзяліцца, адысці ад каго-, чаго-н.

   • А. ад калоны людзей.

|| незак. адлучацца, ✂.

|| наз. адлучка, ✂.

• Самавольная а.