Verbum

адцягну́цца, ✂; зак.

1. Пра войскі: адысці назад, убок.

2. Стаць адвіслым ад якога-н. цяжару.

   • Кішэні адцягнуліся.

3. Адкласці на пазнейшы час.

   • Размова адцягнулася.
   • Ад’езд адцягнуўся.

|| незак. адцягвацца, ✂.

адцягну́ць, ✂; зак.

1. Перамясціць, цягнучы; адсунуць.

   • А. багаж убок.

2. Адвесці, перавесці ў іншае месца.

   • А. войскі.

3. Пацягнуўшы, напяць; нацягнуць.

   • А. шнур.

4. Падоўжыць каваннем, зрабіць танчэйшым.

   • А. касу.

5. Зрабіць адвіслым.

   • А. кішэні.

6. перан. Адтэрмінаваць (разм.).

   • А. плацяжы.

7. перан. Адхіліць думкі, прымусіць забыцца пра што-н.

   • А. увагу ад галоўнага пытання.

◊

• За вушы не адцягнеш (разм. адабр.) — вельмі смачна.

|| незак. адцягваць, ✂.

|| наз. адцягванне, ✂ і адцяжка, ✂.

|| прым. адцяжны, ✂ і адцяжачны, ✂.

адця́жка, ✂, ж.

1. гл. адцягнуць.

2. Рух, пры якім халодная зброя, бізун і пад. пры ўдары адцягваецца крыху назад (спец.).

   • Удар з адцяжкай.

адцяні́ць, ✂; зак.

1. Выдзеліць, паклаўшы цень, зрабіўшы цямнейшым.

   • А. прадмет на малюнку.

2. перан. Падкрэсліць, зрабіць больш прыкметным.

   • А. стройную постаць цёмным касцюмам.

|| незак. адцяняць, ✂.

адцясні́ць, ✂; зак.

Націскаючы, прымусіць адысці, адсунуцца.

• А. праціўніка на другі бераг ракі.
• А. саперніка (перан.).

|| незак. адцясняць, ✂.

адця́ць, ✂; зак.

Адсячы, адрэзаць.

• А. палец.
• Хлопцу адцяла нагу (безас.).

|| незак. адцінаць, ✂.

адцячы́, ✂; зак.

Сцячы, выцечы ў іншае месца.

• Адцякла вада ў нізіну.

|| незак. адцякаць, ✂.

|| наз. адток, ✂.

• А. крыві.