Verbum

адвака́цтва, ✂, н.

Дзейнасць адваката.

адва́л, ✂, м.

1. гл. адваліць ​¹.

2. Прыстасаванне ў плузе для адразання і пераварочвання пласта зямлі.

3. Перавернуты пласт зямлі.

4. Насып з пустых парод, шлаку і пад. на горных распрацоўках (спец.).

|| прым. адвальны, ✂.

адвалачы́, ✂; зак. (разм.).

Валочачы, адцягнуць.

• А. мяшок з бульбай.

|| незак. адвалакаць, ✂.

адвалі́цца, ✂; зак.

1. Аддзяліўшыся, упасці.

   • Кавалак тынку адваліўся.

2. Схіліць тулава назад; адкінуцца (разм.).

   • А. на спінку крэсла.

3. Наеўшыся, адсунуцца ад стала, пакінуць есці (разм.).

   • А. ад клёцак.

4. перан. Паменшаць (пра мароз, спёку і пад.).

   • Мароз адваліўся, і пайшоў снег.

|| незак. адвальвацца, ✂.

адвалі́ць​¹, ✂; зак.

1. Адвярнуць, адкінуць што-н. ад чаго-н.

   • А. камень ад дзвярэй.
   • А. завалу і адчыніць вароты.

2. Выдзеліць, даць, расшчодрыўшыся (разм. іран.).

   • А. ладны кавалак сала.
   • А. сто тысяч рублёў.

|| незак. адвальваць, ✂.

|| наз. адвальванне, ✂, адвал, ✂ і адвалка, ✂.

|| прым. адвальны, ✂.

адвалі́ць​², ✂; зак.

Аб суднах, плывучых сродках: адплысці ад берага, прыстані.

• Параход адваліў у тры гадзіны.

|| незак. адвальваць, ✂.

|| наз. адвальванне, ✂.

|| прым. адвальны, ✂.

• А. гудок.

адва́р, ✂, м.

Вадкасць, насычаная варам таго, што ў ёй варылася.

• Рысавы а.

|| прым. адварны, ✂.

адваражы́ць, ✂; зак.

Паводле ўяўленняў забабонных людзей: варажбой зняць чары з каго-н.

|| незак. адварожваць, ✂.

адва́раны, ✂.

Вараны, звараны.

• Адвараная бульба.
• Адваранае мяса.

адваро́т, ✂, м.

1. Адагнуты і прыгладжаны край адзення ці абутку.

   • Пінжак з шырокімі адваротамі.

2. Адваротны бок чаго-н. (кнігі, паштоўкі і пад.).

   • Подпіс на адвароце здымка.