Verbum

ададра́цца, ✂; зак.

Аддзяліцца ад чаго-н. і адарвацца.

• Падэшва ададралася.

|| незак. аддзірацца, ✂.

ададра́ць, ✂; зак.

Аддзяліць што-н. раней прымацаванае; адарваць.

• А. дошку.
• А. абоі ад сцяны.

|| незак. аддзіраць, ✂.

ада́жыо (спец.).

1. прысл. Аб тэмпе выканання музычных твораў: павольна, працяжна.

2. наз. Музычны твор або частка яго ў павольным тэмпе.

адазва́цца, ✂; зак.

1. Адказаць на кліч, адгукнуцца.

   • Я крычаў, але ніхто не адазваўся.
   • А. на просьбу (перан.).

2. Выказаць сваю думку, даць ацэнку каму-, чаму-н.

   • Добра а. аб новай кнізе.

3. Выклікаць сабою што-н., сказацца.

   • Смерць блізкага чалавека адазвалася моцным болем у сэрцы.

|| незак. адзывацца, ✂.

адазва́ць, ✂; зак.

Тое, што і адклікаць.

|| незак. адзываць, ✂.

|| наз. адзыванне, ✂.

адамкну́цца, ✂; зак.

1. Адчыніцца; стаць незамкнёным.

   • Замок лёгка адамкнуўся.

2. Адчыніць памяшканне, у якім знаходзішся; зрабіць свабодным уваход да сябе.

|| незак. адмыкацца, ✂.

адамкну́ць, ✂; зак.

1. Адчыніць што-н. замкнёнае.

   • А. чамадан.
   • А. дзверы.

2. Зняць прымкнутае.

   • А. штык (ад вінтоўкі).

|| незак. адмыкаць, ✂.

адапну́ць, ✂; зак.

Тое, што і адпяць.

|| незак. адпінаць, ✂.

адапрэ́ць, ✂; зак.

Адстаць, аддзяліцца ад чаго-н. пад уздзеяннем вільгаці, перамены тэмпературы.

• Кара адапрэла ад пнёў.

|| незак. адаправаць, ✂.

адаптава́ць, ✂; зак. і незак.

Зрабіць, правесці адаптацыю (у 2 знач.).

• Адаптаваны пераклад.