Verbum

аб’екты́ўны, ✂.

1. Які існуе па-за намі як аб’ект (у 1 знач.).

   • Аб’ектыўная рэчаіснасць.

2. Звязаны са знешнімі ўмовамі, незалежна ад чыёй-н. волі.

   • Аб’ектыўныя прычыны.

3. Пазбаўлены суб’ектывізму, праўдзівы, бесстаронні.

   • А. падыход.
   • Аб’ектыўная ацэнка.

|| наз. аб’ектыўнасць, ✂.

аб’е́сці, ✂; зак.

1. З’есці што-н. зверху, абгрызці, абкусаць з бакоў.

   • Чэрві аб’елі лісцё.

2. З’еўшы многа, прычыніць страту каму-н. (разм.).

   • Ён вас не аб’есць.

|| незак. аб’ядаць, ✂.

аб’е́сціся, ✂; зак.

• А. тортам.

|| незак. аб’ядацца, ✂.

аб’е́хаць, ✂; зак.

1. Праехаць вакол каго-, чаго-н.

   • А. балота.

2. Праехаць збоку, абмінуць каго-, што-н.

   • А. горад.
   • А. людзей на дарозе.

3. Ездзячы, пабываць у многіх месцах.

   • А. паўсвету.

4. Апусціцца, з’ехаць уніз.

   • Аб’ехала павозка.

5. перан. Схуднець.

   • Нешта ж ты зусім аб’ехаў.

|| незак. аб’язджаць, ✂.

|| наз. аб’езд, ✂.

• Ехаць у а.

аб’ём, ✂, ж.

1. Велічыня чаго-н. у даўжыню, вышыню і шырыню, выражаная ў кубічных адзінках.

   • А. памяшкання.

2. перан. Наогул велічыня, колькасць.

   • Вялікі а. работы.
   • А. ведаў.

|| прым. аб’ёмны, ✂.

|| наз. аб’ёмнасць, ✂.

аб’ёмісты, ✂.

Вялікі паводле аб’ёму (у 2 знач.).

• А. том.

|| наз. аб’ёмістасць, ✂.

аб’ёмны, ✂.

1. гл. аб’ём.

2. Вялікі паводле аб’ёму, памеру.

   • Аб’ёмныя блокі.

|| наз. аб’ёмнасць, ✂.

аб’і́нелы, ✂.

Пакрыты інеем.

• Аб’інелыя дрэвы.

аб’і́нець, ✂; зак.

Пакрыцца інеем з усіх бакоў.

• Барада аб’інела на марозе.
• Дрэвы аб’інелі.

|| незак. аб’іньваць, ✂.

аб’я́ва, ✂, ж.

1. гл. аб’явіць.

2. Паведамленне, якое даводзіцца да ўсеагульнага ведама.

   • Даць аб’яву ў газету.