Verbum

абці́снуць, ✂; зак.

Сціснуць з усіх бакоў (для выдалення вільгаці, для ўшчыльнення, надання патрэбнай формы і пад.).

• А. салому.
• А. фанеру пад гідраўлічным прэсам.

|| незак. абціскаць, ✂.

а́бцугі, ✂.

1. Металічныя шчыпцы.

   • Кавальскія а.
   • Абцугамі не выцягнеш (перан. нічога не даб’ешся ад каго-н. і разм.).

2. перан. Ваенная аперацыя — ахоп праціўніка з двух бакоў.

   • Узяць у а.

|| прым. абцуговы, ✂.

абцужкі́, ✂.

Маленькія абцугі.

|| прым. абцужковы, ✂.

абцягну́цца, ✂; зак.

Апусціцца, абвіснуць пад цяжарам.

• Канат абцягнуўся.

|| незак. абцягвацца, ✂.

абцягну́ць, ✂; зак.

1. Туга нацягнуўшы, абшыць, абабіць тканінай і пад.

   • А. канапу.

2. Прывесці ў парадак на сабе адзенне, паправіць, пацягнуўшы ўніз.

3. Адцягнуць, апусціць.

   • Груз абцягнуў вяроўку.

4. Абгарадзіць.

   • А. дротам участак пашы.

|| незак. абцягваць, ✂.

|| наз. абцягванне, ✂ і абцяжка, ✂.

• У абцяжку (пра што-н., што шчыльна аблягае што-н., пераважна пра адзенне; разм.).

абцяжа́рыць, ✂; зак.

1. Зрабіць цяжкім.

   • Плады абцяжарылі дрэўцы.

2. Выклікаць адчуванне стомы.

   • Зморанасць абцяжарыла рукі і ногі.

3. перан. Нарабіць цяжкасцей, клопату.

   • А. даручэннямі, просьбамі.

|| незак. абцяжарваць, ✂.

|| наз. абцяжаранне, ✂.

абця́жка, ✂, ж.

1. гл. абцягнуць.

2. Тое, чым абцягнута што-н.

   • Канапа са скураной абцяжкай.

|| прым. абцяжачны, ✂.

абцяка́льны, ✂.

1. Які мае такія вонкавыя абрысы, што забяспечваюць пры руху найменшае супраціўленне паветра, вады і пад.

   • Аўтамабіль абцякальнай формы.

2. перан. Няпэўны, ухілісты; які абыходзіць спрэчныя пытанні.

   • А. адказ.

|| наз. абцякальнасць, ✂.

абцярпе́цца, ✂; зак. (разм.).

Звыкнуцца з чым-н. непрыемным, церпячы, прывыкнуць да чаго-н.

• Спачатку было жудасна, а потым абцярпеўся.

абця́ць, ✂; зак.

1. Абсячы, абрэзаць канцы чаго-н.

   • А. сукі дрэва.

2. перан. Раптоўна спыніць якое-н. дзеянне.

|| незак. абцінаць, ✂.

|| наз. абцінанне, ✂.