абця́ць, ✂; зак.

  1. Абсячы, абрэзаць канцы чаго-н.

    • А. сукі дрэва.

  2. перан. Раптоўна спыніць якое-н. дзеянне.

|| незак. абцінаць, ✂.

|| наз. абцінанне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)