Verbum

абяссэ́нсіць, -ншу, -нсіш, -нсіць; -ншаны; зак., што.

Пазбавіць сэнсу што-н., зрабіць бяссэнсавым.

А. слова.

|| незак. абяссэ́ншваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абяссэ́ншванне, -я, н.

абястлу́сціць, -лу́шчу, -лу́сціш, -лу́сціць; -лу́шчаны; зак., што (спец.).

Выдаліць тлушч, тлушчавыя рэчывы.

А. гліну.

|| незак. абястлу́шчваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абястлу́шчванне, -я, н.

абясхле́бець, -ею, -ееш, -ее; зак. (разм.).

Застацца без хлеба.

абясхле́біць, -блю, -біш, -біць; -блены; зак., каго (разм.).

Пазбавіць хлеба.

абясцэ́ніцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ніцца; зак.

Страціць каштоўнасць.

Грошы абясцэніліся.

|| незак. абясцэ́ньвацца, -аецца.

абясцэ́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., каго-што.

Пазбавіць каштоўнасці.

А. тавар.

|| незак. абясцэ́ньваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абясцэ́ньванне, -я, н. і абясцэ́ненне, -я, н.

абясшко́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., каго-што.

Зрабіць бясшкодным.

А. бомбу.

|| незак. абясшко́джваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абясшко́джванне, -я, н. і абясшко́джанне, -я, н.

абяца́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).

Абяцанне (часцей нявыкананае).

Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць (прыказка).

◊

Карміць абяцанкамі каго (разм., неадабр.) — даваць абяцанні што-н. зрабіць, але не выконваць іх.

абяца́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

Добраахвотнае абавязацельства зрабіць што-н.

Выконваць абяцанні.

Парушаць а.

Узяць а. з каго-н.

абяца́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак. і незак. (разм.).

Тое, што і абяцаць (у 1 знач.).

Абяцаўся прыехаць у госці.