Verbum

аб’ядна́льны, ✂.

Які вядзе да аб’яднання, згуртавання.

• А. з’езд.

аб’ядна́нне, ✂, н.

1. гл. аб’яднацца, -ць.

2. Арганізацыя, саюз.

   • Вытворчае а.
   • Літаратурнае а.

аб’ядна́ны, ✂.

Сумесны, злучаны.

• Арганізацыя Аб’яднаных Нацый.
• Аб’яднаныя дзеянні ўсіх прагрэсіўных сіл.

|| наз. аб’яднанасць, ✂.

аб’ядна́цца, ✂; зак.

1. Утварыць адно цэлае, злучыцца.

   • А. ў кааператыў.

2. Згуртавацца.

   • А. ў барацьбе за мір.

|| незак. аб’ядноўвацца, ✂.

|| наз. аб’ядноўванне, ✂ і аб’яднанне, ✂.

аб’ядна́ць, ✂; зак.

1. Утварыць адно цэлае з чаго-н.

   • А. два раёны ў адзін.

2. Згуртаваць.

   • А. сілы ўсіх прыхільнікаў міру.

|| незак. аб’ядноўваць, ✂.

|| наз. аб’ядноўванне, ✂.

|| наз. аб’яднанне, ✂.

абядне́лы, ✂.

Тое, што і збяднелы.

|| наз. абяднеласць, ✂.

абядні́ць, ✂; зак.

Тое, што і збядніць.

• А. глебу.
• А. вобраз рамана.

|| незак. абядняць, ✂.

абязбо́ліць, ✂; зак.

Зрабіць бязбольным.

• А. зуб замарожваннем.

|| незак. абязбольваць, ✂.

|| наз. абязбольванне, ✂.

абязве́чыцца, ✂; зак.

Тое, што і знявечыцца.

|| незак. абязвечвацца, ✂.

абязве́чыць, ✂; зак.

Тое, што і знявечыць.

|| незак. абязвечваць, ✂.