Verbum

аднапо́лы, ✂, (спец.).

Пра расліны: які мае адзнакі толькі аднаго полу (мужчынскага ці жаночага).

|| наз. аднаполасць, ✂.

аднаразо́вы, ✂.

Які адбываецца адзін раз, за адзін раз, выкарыстоўваецца, прыгодны на адзін раз.

• А. пропуск.
• Аднаразовая дапамога.
• А. шпрыц.

|| наз. аднаразовасць, ✂.

аднаро́дны, ✂.

Які належыць да таго самага роду, разраду; аднолькавы.

• Аднародныя паняцці.

○

• Аднародныя члены сказа — у граматыцы: якія выконваюць у сказе аднолькавую сінтаксічную функцыю.

|| наз. аднароднасць, ✂.

аднасе́лец, ✂, м.

Той, хто жыве з кім-н. у тым самым сяле або паходзіць адтуль.

• Не адставаць ад сваіх аднасельцаў!

аднаскладо́вы, ✂.

Які змяшчае ў сабе адзін склад.

• Аднаскладовае слова.

|| наз. аднаскладовасць, ✂.

аднаспа́льны, ✂.

Прызначаны для спання аднаго чалавека.

• А. ложак.

аднаста́йны, ✂.

1. Заўсёды такі самы, аднолькавы.

   • Аднастайная прырода.
   • Аднастайныя ўражанні.

2. Манатонны.

   • А. шум пушчы.

3. Аднародны паводле складу, будовы.

   • Аднастайная структура глебы.

4. Падобны адзін на адзін, зроблены на адзін узор.

   • Шэрыя аднастайныя будынкі.

|| наз. аднастайнасць, ✂.

аднаство́льны, ✂.

З адным ствалом.

• Аднаствольнае ружжо.

аднасяльча́нін, ✂, м.

Тое, што і аднаселец.

|| ж. аднасяльчанка, ✂.

аднато́мнік, ✂, м.

Аднатомнае выданне.

• А. твораў Янкі Купалы.