Verbum

абкруці́цца, ✂; зак.

1. Укруціць сябе ў што-н., загарнуцца.

   • А. коўдрай.

2. Абвіцца вакол чаго-н.

   • Лейцы абкруціліся вакол аглоблі.

3. Ажаніцца (разм.).

|| незак. абкручвацца, ✂.

абкруці́ць, ✂; зак.

1. Абматаць, абвіць што-н. вакол чаго-н.

   • А. шалік вакол шыі.

2. Заматаць, укруціць што-н. чым-н.

   • А. нагу бінтам.

3. Абхітрыць (разм.).

   • Абкруціў мужык пана.

4. Ажаніць (разм.).

   • Абкруцілі хлопца, як бачыш.

|| незак. абкручваць, ✂.

абкрыва́віцца, ✂; зак.

Тое, што і акрывавіцца.

|| незак. абкрываўлівацца, ✂.

абкрыва́віць, ✂; зак.

Тое, што і акрывавіць.

• А. вопратку.

|| незак. абкрываўліваць, ✂.

абкры́цца, ✂; зак.

Тое, што і акрыцца.

• А. хусткай.

|| незак. абкрывацца, ✂.

абкры́ць, ✂; зак.

Тое, што і акрыць.

• А. плечы хусткай.
• Маладое жыта поле ўсё абкрыла.

|| незак. абкрываць, ✂.

абкрышы́цца, ✂; зак.

Раскрышыцца па паверхні, па краях.

• Цэгла старога муру абкрышылася.

|| незак. абкрышвацца, ✂.

абкрышы́ць, ✂; зак.

Раскрышыць што-н. з краёў.

• А. хлеб.

|| незак. абкрышваць, ✂.

абкуро́дымець, ✂; зак. (разм.).

Пакрыцца гарам, сажай, зрабіцца чорным ад дыму.

• А. на пажары.

абкуро́дыміць, ✂; зак. (разм.).

Пакрыць гарам, сажай што-н.

• А. шкло.

|| незак. абкуродымліваць, ✂.