Verbum

адвярну́цца, ✂; зак.

1. Павярнуцца ўбок; павярнуць галаву.

   • А. ад акна.

2. перан., ад каго-чаго. Парваць сувязі, адносіны з кім-н. і адмовіцца ад чаго-н.

   • А. ад здрадніка.

◊

• Бог адвярнуўся ад каго (разм.) — пра бесперапынныя няўдачы.

|| незак. адварочвацца, ✂.

адвярну́ць, ✂; зак.

1. Павярнуць у другі бок.

   • А. галаву ўбок.

2. Варочаючы, адняць, адсунуць.

   • А. камень.

3. Паставіць на месца што-н. перавернутае, абернутае.

   • А. воз.
   • А. ночвы.

4. Адагнаць, накіраваць у другі бок (пра жывёлу).

   • А. карову ад жыта.

5. Адагнуць край чаго-н.

   • А. халявы ботаў.

6. безас. Аб пачуцці агіды, непрыязнасці да каго-, чаго-н. (разм.).

   • Адвярнула ад гарэлкі.

◊

• Нос адвярнуць (разм. неадабр.) — выказаць сваё незадавальненне чым-н.

|| незак. адварочваць, ✂.

адвячо́рак, ✂, м.

Перадвячэрні час.

• Быў ранні а.

|| прым. адвячоркавы, ✂.

• А. час.

адвячо́ркам, прысл.

Перад самым вечарам.

• Зайсці а. да суседа.

адгаблява́ць, ✂; зак.

Габлюючы, зрабіць роўным, гладкім.

• А. падлогу ў новай хаце.

|| незак. адгаблёўваць, ✂.

адгавары́цца, ✂; зак.

Ухіліцца ад чаго-н., спасылаючыся на якія-н. абставіны.

• Ледзь адгаварыўся ад даручэння.

|| незак. адгаворвацца, ✂.

адгавары́ць, ✂; зак.

Пераканаць не рабіць чаго-н.

• А. ад задуманага плана.
• Адгаварылі ехаць так далёка.

|| незак. адгаворваць, ✂.

адгаво́рка, ✂, ж.

Спасылка на што-н. з мэтай ухіліцца, адмовіцца ад чаго-н.

• Ён знойдзе адгаворку.

адгаво́ры, ✂, н. (разм.).

Адмаўленне ад чаго-н.

• Ён на ўсё знойдзе а.

адгадава́ць, ✂; зак.

1. Даць адрасці чаму-н.

   • А. бараду.

2. Выгадаваць, адкарміць.

   • А. кабана.

|| незак. адгадоўваць, ✂.

|| наз. адгадоўванне, ✂.