Verbum

абы-чы́й, займ.

Чый-н., чый папала.

абы-што́, займ.

1. займ. няпэўны. Што-н., што папала.

   • Наесца абы-чаго, а потым вярзе абы-што (з нар.).

2. у знач. наз. Глупства, абсурд, непатрэбшчына (разм.).

   • Пакінь гаварыць абы-што.

абы-я́к, прысл.

Як папала, неахайна, нядбала.

• Склалі хату абы-як.

абы-які́, ✂, займ.

1. Які-небудзь, які папала.

   • Абы-якая замінка яго хвалявала.

2. Звычайны, усякі (разм.).

   • Хадзіць у абы-якіх ботах саромеўся, а на лепшыя грошай не было.

абюракра́ціцца, ✂; зак.

Стаць бюракратам.

• Нешта ж ты вельмі хутка абюракраціўся.

|| незак. абюракрачвацца, ✂.

абюракра́ціць, ✂; зак. (разм.).

Зрабіць бюракратам, бюракратычным.

• А. работу канцылярыі.

|| незак. абюракрачваць, ✂.

аб’я́ва, ✂, ж.

1. гл. аб’явіць.

2. Паведамленне, якое даводзіцца да ўсеагульнага ведама.

   • Даць аб’яву ў газету.

аб’яві́цца, ✂; зак.

1. З’явіцца, выявіцца; знайсціся; падаць вестку.

   • Не гаруй, яшчэ аб’явіцца твой брат.

2. Выказаць жаданне што-н. зрабіць.

   • Ехаць па дровы аб’явіўся старэйшы сын.

|| незак. аб’яўляцца, ✂.

аб’яві́ць, ✂; зак.

Тое, што і абвясціць.

• А. аб сходзе.

|| незак. аб’яўляць, ✂.

|| наз. аб’ява, ✂.

аб’ядзе́нне, ✂, н. (разм.).

Пра што-н. вельмі смачнае.

• Пірог з грыбамі — гэта а.