Verbum

абгла́дзіцца, ✂; зак. (разм.).

1. Стаць гладкім (пра паверхню чаго-н.).

   • Дошка абгладзілася.

2. Патаўсцець, паправіцца.

   • Конь крыху абгладзіўся.

|| незак. абгладжвацца, ✂.

абгла́дзіць, ✂; зак. (разм.).

1. Зрабіць паверхню чаго-н. гладкай, роўнай.

   • А. поручні.

2. Адкарміць, зрабіць гладкім.

   • А. парсюка.

|| незак. абгладжваць, ✂.

абгле́дзець, ✂; зак.

Тое, што і агледзець.

|| незак. абглядаць, ✂.

|| наз. абгляданне, ✂ і абгляд, ✂.

абгні́лы, ✂.

Пашкоджаны зверху гніллю.

• А. слуп.

абгні́сці, ✂; зак.

Тое, што і абгніць.

|| незак. абгніваць, ✂.

абгні́ць, ✂; зак.

Стаць гнілым зверху ці з краёў.

• Паркан абгніў і абваліўся.

|| незак. абгніваць, ✂.

абго́йсаць, ✂; зак.

Бегаючы, пабываць у многіх месцах.

• А увесь горад.

абго́н, ✂, м.

1. гл. абагнаць.

2. Першая кругавая баразна на ворыве.

   • Зрабіць а.

абго́ртачны, ✂.

1. Прызначаны для абгорткі (у 1 знач.).

   • Абгортачная папера.

2. Які з’яўляецца абгорткай (у 2 знач.).

   • Абгортачныя лісты кукурузных пачаткаў.

абго́ртка, ✂, ж.

1. Тое, чым абгорнута што-н.

   • А. ад цукеркі.
   • Цэлафанавая а.

2. Дробныя верхавінкавыя лісцікі, якія шчыльна акружаюць суквецце або плод некаторых раслін.

   • Кукурузныя пачаткі пакрыты абгорткай з лісця.