Verbum

забеспячэнне, ✂, н.

1. гл. забяспечыць.

2. Тое, чым забяспечваюць каго-, што-н. (матэрыяльныя каштоўнасці, грошы і пад.).

   • Грамадзяне нашай краіны маюць права на матэрыяльнае з. ў старасці.

3. Сукупнасць мерапрыемстваў па задавальненню матэрыяльных патрэб насельніцтва, якіх-н. арганізацый.

   • Органы забеспячэння.
   • Прадуктовае з.

|| прым. забеспячэнскі, ✂.

• Забеспячэнскія арганізацыі.

забіваць, ✂; незак.

1. гл. забіць ​¹.

2. без дапаўнення. Пападаць, пранікаць (пра струмені вады, снег і пад.).

   • Прыкрыць брызентам, каб дождж не забіваў.

3. Душыць, мучыць (пра кашаль).

   • Кашаль забівае.

забіцца​¹, ✂; зак.

1. Ударыўшыся, разбіцца насмерць.

   • З. пры падзенні.

2. Забрацца, схавацца куды-н. (разм.).

   • З. ў куток.

3. Закупорыцца, засмеціцца.

   • Труба забілася пяском.

|| незак. забівацца, ✂.

забіцца​², ✂; зак.

Пачаць біцца.

• Сэрца забілася.

забіць​¹, ✂; зак.

1. Пазбавіць жыцця або змучыць пабоямі.

   • З. з ружжа.
   • Пагражаць з.
   • З. да паўсмерці.

2. перан. Запалохаць, пазбавіць здольнасці супраціўляцца.

   • З. чалавека маральна.

3. Зарэзаць, закалоць на бойні ці на прамысловым паляванні (спец.).

   • З. свінню на сала.
   • З. звера.

4. Убіць глыбока, да канца, увагнаць.

   • З. цвік у сцяну.

5. Ударамі, рэзкімі штуршкамі загнаць куды-н.

   • З. гол (загнаць мяч у вароты).
   • З. шар у лузу (на більярдзе).

6. Закрыць наглуха, прыбіўшы дошкі і пад.

   • З. вокны дошкамі.

7. Напоўніць да адказу чым-н. і закупорыць.

   • Пясок забіў трубу.

8. Зак. да забіваць (у 3 знач.).

◊

• Забіць галаву каму чым (разм.) — абцяжарыць памяць чым-н. непатрэбным.

• Хоць забі (разм.) — пра немагчымасць што-н. зрабіць.

|| незак. забіваць, ✂.

|| наз. забой, ✂.

|| прым. забойны, ✂.

забіць​², ✂; зак.

Пачаць біць (у 1 і 2 знач.).

• Забілі бубны.

заблішчаць, ✂ і заблішчэць, ✂; зак.

Пачаць блішчаць блішчэць (у 1 і 2 знач.).

• Метал заблішчаў на сонцы.
• На вачах заблішчэлі слёзы.

◊

• Толькі пяткі заблішчэлі — пра вельмі хуткі бег .

заблукаць, ✂; зак.

1. Блукаючы, зайсці куды-н.

2. перан. Пачаць блукаць.

   • На губах заблукала ўсмешка.

заблытаны, ✂.

Цяжкі для разумення, вырашэння.

• Заблытаныя справы.
• Заблытанае пытанне.

|| наз. заблытанасць, ✂.

заблытацца, ✂; зак.

1. гл. блытацца.

2. перан. Аказацца ў цяжкім становішчы ад чаго-н.

   • З. ў даўгах.

3. Збіцца з дарогі, заблудзіць (разм.).

   • З. ў незнаёмай мясцовасці.

4. Стаць цяжкім для вырашэння.

   • Пытанне заблыталася.

|| незак. заблытвацца, ✂.