Verbum

знавец, ✂ і знаўца, ✂, м.

Чалавек, які валодае вялікімі ведамі ў якой-н. галіне.

знадворку, прысл.

Са знешняга, надворнага боку.

• Замкнуць дзверы з.

знадворны, ✂.

Вонкавы, знешні.

• З. выгляд.

знаёмец, ✂, м. (разм.).

Знаёмы чалавек.

• Сустрэць старога знаёмца.

знаёміцца, ✂; незак.

1. Уступіць у знаёмства з кім-н.

   • З. з новымі вучнямі.

2. Атрымліваць, збіраць звесткі пра што-н.

   • З. з горадам.

|| зак. азнаёміцца, ✂ і пазнаёміцца, ✂.

|| наз. азнаямленне, ✂ і знаёмства, ✂.

знаёміць, ✂; незак.

1. Рабіць знаёмым.

   • З. з новым супрацоўнікам.

2. Даваць каму-н. звесткі пра што-н.

   • З. з экспанатамі музея.

|| зак. азнаёміць, ✂ і пазнаёміць, ✂.

|| наз. знаёмства, ✂ і азнаямленне, ✂.

• Адбылося знаёмства.
• Азнаямленне з новым заданнем.

знаёмства, ✂, н.

1. гл. знаёміцца, -ць.

2. з кім і паміж кім. Адносіны паміж людзьмі, якія ведаюць адзін аднаго.

   • Завесці з.
   • Парваць з.

3. Набыць што-н. па знаёмству.

4. Круг знаёмых (разм.).

   • Мець вялікае з.

5. Набыццё ведаў, звестак пра што-н., азнаямленне з чым-н.

   • З. з культурай народа.

знаёмы, ✂.

1. Такі, пра якога ведалі раней, вядомы.

   • Знаёмая мелодыя.

2. Які зведаў, выпрабаваў што-н.

   • Чалавек, з. з тутэйшымі парадкамі.

3. Які знаходзіцца ў знаёмстве (у 1 знач.) з кім-н., асабіста вядомы.

   • З. чалавек.
   • Добры з. (наз,).
   • Спаткаць знаёмага (наз.).

знайсці, ✂; зак.

1. Заўважыўшы, узяць; выявіць у выніку пошукаў, назіранняў, роздумаў і пад.

   • З. грыб.
   • З. грошы на дарозе.
   • З. згубленую рэч.
   • З. выхад з цяжкага становішча.
   • З. новы спосаб рашэння задачы.
   • З. апраўданне чаму-н.

2. Заспець, убачыць, выявіць дзе-н. ці ў якім-н. стане.

   • Не з. дома сябра.
   • З. каго-н. ляжачым хворым.

3. каго-што ў кім-чым. Зазнаць, сустрэць што-н. з боку каго-, чаго-н.

   • З. ў чым-н. суцяшэнне.
   • Я не знайшоў у гэтым нічога асаблівага.
   • З. добрага дарадчыка ў кім-н.

4. каго-што або з дадан. сказам. Прыйсці да высновы, палічыць, прызнаць, склаўшы думку пра каго-, што-н.

   • З., што таварыш праў.
   • З. неабходным паведаміць аб прыездзе.
   • Урач знайшоў яго здаровым.

5. прош. час, знайшоў (незак. цяпер. знаходзіць) з займ. ва ўскосн. скл. або з прысл. і з інф. Ужыв. пры іранічных адносінах да каго-, чаго-н. (разм.).

   • Знайшоў чаму радавацца (няма чаму радавацца).
   • Знайшлі з-за чаго сварыцца (няма з-за чаго сварыцца).
   • Знайшоў дурня (выражэнне нязгоды з кім-, чым-н., адмаўлення ад чаго-н.).

◊

• Знайсці сабе смерць (магілу) дзе (высок.) — памерці, загінуць дзе-н.

• Знайсці сябе — зразумець сваё прызванне, прызначэнне, правільна вызначыць свае інтарэсы, схільнасці.

|| незак. знаходзіць, ✂.

|| наз. знаходжанне, ✂.

знайсціся, ✂; зак.

1. Выявіцца, адшукацца.

   • Пража знайшлася.
   • Ахвотнікаў ехаць не знайшлося.

2. Не разгубіўшыся, выйсці з цяжкага становішча.

   • Не знайшоўся адразу, што адказаць.

|| незак. знаходзіцца, ✂.