Verbum

збавіцель, ✂, м.

Той, хто збаўляе каго-н. ад каго-, чаго-н., выратавальнік.

|| ж. збавіцелька, ✂.

|| прым. збавіцельскі, ✂.

збавіцца, ✂; зак.

Выратавацца, пазбегнуць; сумець вызваліцца ад каго-, чаго-н.

• З. ад смерці.
• З. ад лішніх клопатаў.

|| незак. збаўляцца, ✂.

збавіць​¹, ✂; зак.

1. Адняць частку чаго-н. з мэтай змяншэння (цаны, колькасці і пад.); некалькі зменшыць, убавіць.

   • З. дзесяць рублёў з агульнай сумы.
   • З. крок (пайсці цішэй).

2. Пахудзець.

   • З. у вазе.

3. Зменшыць сілу чаго-н.

   • З. тон.
   • З. газ.

|| незак. збаўляць, ✂.

|| наз. збаўленне, ✂ і збаўка, ✂.

збавіць​², ✂; зак.

Выратаваць, даць пазбегнуць чаго-н.

• З. ад смерці.
• З. душу ад пакут.

|| незак. збаўляць, ✂.

збаёдаць, ✂; зак. (разм.).

1. Марна патраціць.

   • З. усе грошы.

2. Загубіць, знішчыць,

3. чалавека.

збажына, ✂, ж., зб.

Агульная назва хлебных злакаў, а таксама зерне хлебных злакаў.

• Хваляй разбягаецца калгасная з.
• Мяшкі са збажыной.

збалансаваць, ✂; зак.

1. гл. балансаваць.

2. Ураўнаважыць (у 2 знач.), узгадніць, суразмерыць.

   • З. магчымасці.

|| наз. збалансаванасць, ✂.

збалбатнуць, ✂; зак. (разм.).

Сказаць тое, чаго не варта было гаварыць; прагаварыцца ў гутарцы.

• З. глупства.

збалелы, ✂.

Змучаны болем, пакутамі.

• Збалелае цела.
• Збалелае сэрца.

збалець, ✂; зак. (разм.).

Змучыцца, спакутавацца.

• Збалела матчына сэрца.