Verbum

здабытак, ✂, м.

1. Маёмасць, уласнасць; тое, што непадзельна стала чыім-н. набыткам.

   • Сялянскія здабыткі.
   • Творчасць Янкі Купалы стала здабыткам сусветнай культуры.

2. Дасягненні ў развіцці чаго-н.

   • Мастацкія здабыткі.

3. Здабытая рэч, прадмет і пад.

   • Паляўнічы з.

4. Вынік множання.

здабытчык, ✂, м.

1. Той, хто займаецца здабычай чаго-н.

   • З. нафты.

2. Чалавек, які здабывае сродкі на жыццё (разм.).

|| ж. здабытчыца, ✂.

|| прым. здабытчыцкі, ✂.

здабыць, ✂; зак.

1. Дастаць, набыць.

   • З. цяслярны інструмент.
   • З. каштоўныя звесткі.

2. Дастаць з нетраў зямлі.

   • З. каменны вугаль.
   • З. нафту.

3. перан. Дабіцца чаго-н. шляхам барацьбы, настойлівасці, працы і пад.

   • З. славу.
   • З. перамогу ў баях.

◊

• Здабыць корань — у матэматыцы: выканаць дзеянне, адваротнае ўзвядзенню ў ступень.

• З. корань з ліку.

|| незак. здабываць, ✂.

|| наз. здабыча, ✂.

• Адправіцца на здабычу (на паляванне, на промысел).

здабыча, ✂, ж.

1. гл. здабыць.

2. Тое, што здабыта, набыта.

здабычлівы, ✂ (разм.).

Удачлівы ў здабычы.

• З. рыбалоў.

|| наз. здабычлівасць, ✂.

здавальненне, ✂, н.

Тое, што і задавальненне.

здавальняючы, ✂.

1. Даволі добры, які задавальняе пэўныя запатрабаванні.

   • З. адказ.
   • Работа выканана здавальняюча (прысл.).

2. здавальняюча, нескл., н. Адзнака, якая абазначае самую нізкую станоўчую ацэнку ведаў.

   • Здаць экзамен на здавальняюча.

здавацца, ✂; незак.

1. гл. здацца​².

2. у знач. пабочн. здаецца, здавалася. Як быццам, нібыта, відаць.

   • Здаецца, Вас, калега, можна павіншаваць.
   • Гэтаму дажджу, здавалася, не будзе канца.

здаволены, ✂.

Тое, што і задаволены.

|| наз. здаволенасць, ✂.

здаволіцца, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і задаволіцца.

|| незак. здавальняцца, ✂ і здавольвацца, ✂.