Verbum

затаварыць, ✂; зак. (спец.).

Сабраць многа тавару, не пускаючы ў гандлёвы абарот.

• З. муку на складзе.

|| незак. затаварваць, ✂.

|| наз. затаварванне, ✂.

затаіць, ✂; зак.

Скрыўшы ад іншых (якое-н. пачуццё), захаваць у сабе, у душы.

• З. крыўду.

◊

• Затаіць дыханне — стрымаць дыханне (напружана ўслухоўваючыся, прытаіўшыся, спалохаўшыся і пад.).

|| незак. затойваць, ✂.

затанна, прысл. (разм.).

За невысокую цану, надта дзешава.

• Прадаць тавар з.

затанулы, ✂.

Які затануў.

• Затанулая лодка.

затануць, ✂; зак.

Пайсці на дно вадаёма (аб прадметах).

• Карабель затануў.

затанцавацца, ✂; зак. (разм.).

1. Захапіўшыся танцамі, забыць пра час.

   • З. да ранку.

2. Доўга танцуючы, стаміцца.

   • З. да ўпаду.

затапіць, ✂; зак.

1. Заліць вадой паверхню чаго-н.

   • Рака затапіла лугі.

2. Апусціць на дно вадаёма (пра вялікія прадметы).

   • З. судны.

|| незак. затапляць, ✂.

затаптаць, ✂; зак.

1. Топчучы, зараўняць або ўціснуць што-н., прыціснуць.

   • З. сляды.
   • З. сцізорык у зямлю.
   • З. каго-н. у гразь (перан. зняславіць, ачарніць; разм.).

2. Топчучы, задушыць, забіць.

   • Конь затаптаў шчаня.

3. Забрудзіць слядамі (разм.).

   • З. падлогу.

|| незак. затоптваць, ✂.

затармасіць, ✂; зак. (разм.).

Замучыць, стаміць, тармосячы.

• Дзеці мяне зусім затармасілі.

затаўка, ✂, ж.

Закраса са свінога сала (звычайна нутранога).

• Прынясі крышан здору на затаўку.