Verbum

пара​¹, ✂, ж.

1. Два аднародныя прадметы, якія выкарыстоўваюцца разам і складаюць цэлае.

   • П. рукавіц.

2. Дзве штукі чаго-н. (разм.).

   • П. куранят.

3. Запрэжка з дваіх коней.

   • Прыехаць на пары.

4. Дзве асобы, якія знаходзяцца, дзейнічаюць разам, аб’яднаныя чым-н. агульным.

   • Хадзіць парамі.
   • Пары танцораў.
   • Ён табе не п. (не падыходзіць).

5. Пра невялікаю колькасць чаго-н.; некалькі (разм.).

   • Папрасіць на пару слоў (пагаварыць трохі).
   • На пару хвілін.

◊

• На пару (разм.) — разам, удваіх.

|| памянш. парачка, ✂.

пара​², ✂, ж.

1. Рэчыва ў газападобным стане, якое ўтвараецца з вадкасці пры яе награванні, выпарэнні.

   • З чыгуна ішла п.
   • Параход стаіць пад парай (гатовы ў любы момант адправіцца).

2. Моцна нагрэтае вільготнае паветра.

   • П. касцей не ломіць (прыказка).

|| прым. паравы, ✂.

• П. кацёл (для атрымання пары).
• Паравая машына (якая прыводзіцца ў рух парай).
• Паравое ацяпленне (якое выкарыстоўвае цяпло пары).
• Паравыя катлеты (прыгатаваныя на пары).

пара, ✂, ж.

1. Час, перыяд, тэрмін.

   • Летняя п.
   • Без пары (дачасна).
   • Да гэтай пары (да гэтага часу).
   • Да пары да часу (пакуль што).
   • З той пары (з таго часу, моманту).
   • Не ў пару (не ў час, недарэчы).
   • У пару (у час, своечасова).

2. у знач. вык. Настаў час для чаго-н.

   • П. дадому.

пара...

Першая частка складаных слоў у знач. звязаны з дзеяннем пары, які мае адносіны да пары​², паравы, напр. парагенератар, параадводны, параразмеркавальнік, параўпускны.

парабаваць, ✂; зак.

Абрабаваць усіх, многіх ці ўсё, многае.

парабак, ✂, м.

Наёмны сельскагаспадарчы рабочы ў памешчыцкай або кулацкай гаспадарцы.

|| ж. парабчанка, ✂.

|| прым. парабкоўскі, ✂.

парабала, ✂, ж.

У матэматыцы: незамкнутая крывая, якая складаецца з адной галіны і атрымліваецца пры перасячэнні канічнай паверхні плоскасцю.

|| прым. парабалічны, ✂.

парабелум, ✂, м.

Род аўтаматычнага пісталета.

парабіць, ✂; зак.

1. Зрабіць усё, многае.

   • П. усю работу.

2. Папрацаваць некаторы час.

   • П. на ўборцы бульбы.

◊

• Нічога не паробіш або што (ж) паробіш (разм.) — даводзіцца згадзіцца з тым, што ёсць.

парабкаваць, ✂; незак. (разм.).

Працаваць, быць парабкам.