Verbum

пам...

Першая частка складаных слоў са знач. памочнік, напр. паммайстра, памбух (памочнік бухгалтара), памзаг (памочнік загадчыка).

памагаты, ✂, м.

1. Той, хто памагае каму-н. у чым-н., падручны (у 2 знач.).

   • Абыдземся без памагатых.

2. Прыслужнік, гатовы на любыя дзеянні, учынкі.

   • Царскія памагатыя.

памагчы, ✂; зак.

Тое, што і дапамагчы.

• П. грашамі.
• П. пабудавацца.
• Лякарства памагло.

|| незак. памагаць, ✂.

памада, ✂, ж.

Пахучая касметычная мазь.

• Губная п.

|| прым. памадны, ✂.

памадзіць, ✂; незак. (разм.).

Мазаць памадай.

• П. губы.

|| зак. напамадзіць, ✂.

|| звар. памадзіцца, ✂.

|| зак. напамадзіцца, ✂.

памадка, ✂, ж.

Гатунак мяккіх духмяных цукерак.

• Фруктовая п.

памаёмасны, ✂ (афіц.).

Які бярэцца з маёмасці.

• П. падатак (на рухомую і нерухомую маёмасць).

памазанне, ✂, н. (уст.).

Царкоўны абрад, які заключаўся ў крыжападобным змазванні асвячоным алеем (мірам) ілба пры ўзвядзенні на царства, у духоўны сан і інш.

• П. на царства.

памазаннік, ✂, м. (уст.).

Той, хто памазаны на царства, манарх.

памазаць, ✂; зак. (уст.).

Учыніць над кім-н. абрад памазання.