Verbum

папа, ✂, м.

Вярхоўны галава каталіцкай царквы і дзяржавы Ватыкан.

• Рымскі п.

|| прым. папскі, ✂.

папабегаць, ✂ і папабегваць, ✂; зак. (разм.).

Бегаць доўга, неаднаразова.

• П. за каровамі.

папаблудзіць, ✂; зак. (разм.).

Блудзіць доўга, неаднаразова.

• Во папаблудзілі мы ў лесе.

папавадзіць, ✂ і папаводжваць, ✂; зак. (разм.).

Вадзіць доўга, неаднаразова; павадзіць многа каго-, чаго-н.

• Колькі ён папавадзіў (-воджваў) турыстаў.

папавазіць, ✂ і папавожваць, ✂; зак. (разм.).

Вазіць доўга, неаднаразова; павазіць многа каго-, чаго-н.

• Колькі я папавазіў (папавожваў) гэтых дроў.

папаварыць, ✂ і папаварваць, ✂; зак. (разм.).

Варыць доўга, неаднаразова; паварыць многа чаго-н.

• Давялося п. грыбоў.

папавучыць, ✂ і папавучваць, ✂; зак. (разм.).

Доўга вучыць; павучыць многіх.

папагаласіць, ✂ і папагалошваць, ✂; зак. (разм.).

Галасіць доўга, неаднаразова.

папаганяць, ✂; зак. (разм.).

Ганяць доўга, неаднаразова.

• Колькі плытоў я папаганяў.

папагараваць, ✂; зак. (разм.).

Гараваць доўга.

• Папагараваў ён за сваё жыццё.