Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

папаўненне, ✂, н.

  1. гл. папоўніць.

  2. Тое, чым папаўняецца што-н. (часцей пра войскі, кадры, грошы і пад.).

    • У батальён прыйшло п.

папаха, ✂, ж.

Высокая футравая шапка.

  • Генеральская п.
  • Казацкая п.

папахадзіць, ✂ і папаходжваць, ✂; зак. (разм.).

Хадзіць доўга, неаднаразова.

папахварэць, ✂ і папахворваць, ✂; зак. (разм.).

Хварэць доўга, неаднаразова.

  • П. у час эпідэміі грыпу.

папахваць, ✂; незак.

Злёгку, крыху пахнуць чым-н. (звычайна непрыемным).

  • З куфра папахвала цвіллю (безас.).
  • Мяса папахвае (пачынае псавацца).

папацёмку, прысл.

Без святла, у цемнаце.

  • Апранацца п.

папацягаць, ✂ і папацягваць, ✂; зак. (разм.).

Цягаць доўга, неаднаразова; пацягаць многа каго-, чаго-н.

  • Колькі мы папацягалі (папацягвалі) гэтага бярвення.

папашукаць, ✂ і папашукваць, ✂; зак. (разм.).

Шукаць доўга, неаднаразова.

  • П. цяля ў лесе.

папера, ✂, ж.

  1. Матэрыял для пісьма, а таксама для іншых мэт, які вырабляецца з драўніннай ці анучнай масы.

  2. Афіцыйнае пісьмовае паведамленне, дакумент; рукапіс.

    • Штабныя паперы.
    • Каштоўныя паперы (грашовыя дакументы).
    • Корпацца ў паперах.

◊

  • Застацца на паперы — пра рашэнне, якое не выконваецца.

  • Папера ўсё вытрымае (іран.) — ужыв. у знач.: напісаць можна ўсё, але не заўсёды ажыццяўляецца тое, пра што напісана.

|| памянш. паперка, ✂.

|| зніжальная форма: паперчына, ✂.

|| прым. папяровы, ✂.

папераапранацца, ✂; зак.

Пераапрануцца — пра ўсіх, многіх.