Verbum

запарожац, ✂, м.

Казак з Запарожскай Сечы — украінскага казацкага войска 16—18 ст.

запарушыць, ✂; зак.

1. Забрудзіць, пашкодзіць чым-н., што трапіла ў сярэдзіну.

   • З. вока.
   • Вока не запарушыць каму (пра ціхага, бяскрыўднага чалавека; разм.).

2. Прысыпаць, зацерушыць.

   • Снег запарушыў зямлю.

|| незак. запарушваць, ✂.

запарыцца, ✂; зак. (разм.).

1. Парачыся ў лазні, давесці сябе да знямогі.

   • З. да паўсмерці.

2. Моцна стаміцца ад доўгай язды, хады, працы.

|| незак. запарвацца, ✂.

запарыць, ✂; зак.

1. Гарачынёй або парачы ў лазні давесці да знямогі (разм.).

2. Стаміць шпаркай або працяглай яздой, хадой, цяжкай працай (разм.).

   • З. каня.

3. Апрацаваць парай або абліць варам, пакласці ў кіпень для чаго-н. (спец.).

   • З. дзежку.

4. Заліць варам, каб размякчыць, распарыць (пра сухі корм).

   • З. мякіну.

|| незак. запарваць, ✂.

|| наз. запарванне, ✂ і запарка, ✂.

|| прым. запарачны, ✂ і запарны, ✂.

запас, ✂, м.

1. Тое, што назапашана, сабрана для чаго-н. і тое, што маецца для скарыстання.

   • Харчовыя запасы.
   • Запасы паліва.
   • Непарушны з.
   • З. ведаў (перан.).
   • У з. або на з. (на выпадак, калі спатрэбіцца).
   • У нас яшчэ ёсць многа часу ў запасе (маецца ў нашым распараджэнні).

2. Загнуты за шво лішак тканіны, які пакідаюць на выпадак, калі спатрэбіцца павялічыць у шырыню або даўжыню якую-н. частку адзення.

   • Сукенка з запасам.

3. Катэгорыя грамадзян, якія прайшлі вайсковую службу і прызываюцца зноў у войска ў выпадку неабходнасці.

   • Перавесці ў з.
   • Прызваць з.

|| прым. запасны, ✂.

• Прызыў запасных (наз.).

запасіць, ✂; незак.

Прыгатаўляць на будучае, рабіць запас.

• З. сена на зіму.

запаскудзіць, ✂; зак. (разм.).

Забрудзіць адкідамі, нечыстотамі.

|| незак. запаскуджваць, ✂.

запаслівы, ✂.

Які прадбачліва робіць запас чаго-н.

• З. гаспадар.

|| наз. запаслівасць, ✂.

запаснік​¹, ✂, м.

Музейнае сховішча.

запаснік​², ✂, м. (разм.).

Ваеннаабавязаны запасу, а таксама салдат запасной воінскай часці.