Verbum

паруснік, ✂, м.

Паруснае судна.

парухавець, ✂; зак.

Стаць больш рухавым.

• Сёння Саўка парухавеў.

парухаць, ✂; зак.

1. Паварушыць чым-н.

   • П. пальцамі.

2. Прывесці што-н. у рух.

   • П. стрэлку.

паручнік, ✂, м.

У царскай арміі: афіцэрскі чын, рангам вышэйшы за падпаручніка і ніжэйшы за штабс-капітана, а таксама асоба, якая мае гэта званне.

|| прым. паручніцкі, ✂.

паручыцель, ✂, м. (спец.).

Той, хто прыняў на сябе паручыцельства.

|| ж. паручыцелька, ✂.

|| прым. паручыцельскі, ✂.

паручыцельства, ✂, н. (афіц.).

Адказнасць, якая бярэцца кім-н. на сябе ў забеспячэнне абавязацельстваў другой асобы.

|| прым. паручыцельскі, ✂.

парушальнік, ✂, м.

Той, хто парушае якія-н. правілы, законы, звычаі.

• П. дысцыпліны.
• П. граніцы.

|| ж. парушальніца, ✂.

парушынка, ✂, ж.

Маленькая часцінка чаго-н., пылінка.

• Выняць парушынку з вока.

парушыцца, ✂; зак.

Перарвацца, спыніцца ў сваім нармальным развіцці, плыні.

• Спакой парушыўся.

|| незак. парушацца, ✂.

парушыць, ✂; зак.

1. Перашкодзіць нармальнаму стану, развіццю чаго-н., перарваць.

   • П. маўчанне.
   • П. сон.

2. Не захаваць чаго-н., пераступіць што-н.

   • П. дагавор.
   • П. дысцыпліну.
   • П. граніцу (незаконна перайсці яе).

3. Скрануць, разварушыць.

   • П. пчол.
   • П. яйкі ў птушыным гняздзе.

|| незак. парушаць, ✂.

|| наз. парушэнне, ✂.