Verbum

папраўка, ✂, ж.

1. гл. паправіцца, -ць.

2. Змена, дадатак, якія папраўляюць што-н.

   • П. да плана.
   • Жыццё ўносіць свае папраўкі.

|| прым. паправачны, ✂.

• П. каэфіцыент.

папраўны, ✂.

Такі, які можна паправіць, выправіць.

• Гэта памылка папраўная.

папраўча-працоўны, ✂.

Прызначаны для выпраўлення працай, у працэсе працы.

• Папраўча-працоўная калонія.

папраўчы, ✂.

Прызначаны для выпраўлення каго-н.

• Папраўчыя меры.

папрацаваць, ✂; зак.

Правесці некаторы час працуючы.

• П. да абеду.
• Каб ажыццявіць сваю задуму, прыйшлося многа п.

папраціраць, ✂; зак.

1. Працерці што-н. у многіх месцах, працерці ўсё, многае.

   • П. штаны на каленях.

2. Выціраючы, зрабіць чыстым усё, многае.

   • П. шыбы.

папрачытваць, ✂; зак.

Прачытаць усё, многае.

• П. гранкі.

папрачышчаць, ✂; зак.

Прачысціць усё, многае.

• П. каміны ад сажы.

папрашайка, ✂, м.; ✂, ж..

1. Тое, што і жабрак.

2. Той, хто назойліва выпрошвае, дакучае просьбамі (разм. пагард.).

папрашайнічаць, ✂; незак. (разм.).

Быць, паводзіць сябе папрашайкам (-ай).

|| наз. папрашайніцтва, ✂.