Verbum

паколваць, ✂; незак.

Зрэдку злёгку калоць.

• У грудзях паколвае (безас.).

паколькі, злуч.

Таму што, так як.

• П. ты там сёння будзеш, то я туды не пайду.

пакора, ✂, ж.

1. Поўнае падпарадкаванне, пакорнасць.

   • Хрысціянская п.

2. Паслушэнства, пакорлівае прыняцце лёсу.

   • Прыняць патрабаванні з пакораю.

пакорлівы, ✂.

Паслухмяны, падатлівы; які выражае пакору.

• П. характар.
• П. тон.

|| наз. пакорлівасць, ✂.

пакос, ✂, м.

1. Месца касьбы.

   • Лясны п.

2. Касьба або час касьбы.

   • Пачынаецца п.

3. Тое, што і пракос.

|| прым. пакосны, ✂.

пакост, ✂, м.

Спецыяльна апрацаваны алей або тлушч, што прымяняецца для прыгатавання фарбаў, лакаў, кіту і пад.

пакоўзацца, ✂; зак.

Правесці некаторы час, коўзаючыся.

• П. на лёдзе.

пакоўка, ✂, ж. (спец.).

Загатоўка, апрацаваны каваннем або штампаваннем кавалак металу.

|| прым. паковачны, ✂.

пакоўны, ✂.

Ёмісты, здольны многа змясціць чаго-н.

• П. куфар.

|| наз. пакоўнасць, ✂.

пакоша, ✂, ж.

Скошаная сенажаць.

|| прым. пакошавы, ✂.