Verbum

закаціць, ✂; зак.

1. Коцячы, накіраваць, змясціць, падзець куды-н.

   • З. калёсы ў пуню.
   • З. мяч пад стол.
   • З. вочы (завесці зрэнкі пад верхнія павекі).

2. перан., што каму. Зрабіць, учыніць што-н. незвычайнае (разм.).

   • З. аплявуху.
   • З. прамову.

|| незак. закочваць, ✂.

закачаць​¹, ✂; зак.

Качаючы, пакрыць, абляпіць чым-н. зверху.

• З. мяса ў цеста.

|| незак. закочваць, ✂.

закачаць​², ✂; зак.

Пачаць качаць (у 5 знач.).

• Зусім закачалі капітана.

закашляцца, ✂; зак.

Зайсціся моцным працяглым кашлем.

• З. ад дыму.

закашляць, ✂; зак.

Пачаць кашляць.

закаяцца, ✂; зак.

Даць сабе абяцанне не рабіць што-н.

• З. піць гарэлку.

|| незак. закайвацца, ✂.

закваска, ✂, ж.

Рэчыва, якое выклікае закісанне, браджэнне (напр., дрожджы).

• З. на цеста.
• У іх заўсёды добрая з. (перан. пра рысы характару, закладзеныя выхаваннем, асяроддзем).

заквітнець, ✂; зак.

Пачаць квітнець.

• Заквітнелі сады ў Панямонні.

закід, ✂, м.

1. гл. закінуць.

2. мн. -аў. Напамінанне, лёгкі папрок.

   • Зрабіць з. каму-н.

закідацца, ✂; зак.

Пачаць кідацца.

• З. ў роспачы.
• З. гразёю.