Verbum

пагоня, ✂, ж.

1. Праследаванне каго-, чаго-н. з мэтай дагнаць, злавіць.

   • Кінуцца ў пагоню за кім-н.

2. Чалавек ці, звычайна, група людзей, якія праследуюць каго-н.

   • П. бегла па слядах.

3. перан., за кім-чым. Імкненне дабіцца каго-, чаго-н., дасягнуць чаго-н.

   • П. за прыбыткам.

◊

• У пагоні за кім-чым, у знач. прыназ. — імкнучыся да каго-, чаго-н.

  • У пагоні за славай.

пагорак, ✂, м.

Невялікая адложыстая ўзвышанасць, узгорак.

• Хата стаіць на пагорку.

|| прым. пагорачак, ✂.

пагоршаць, ✂; зак.

Тое, што і пагоршыцца.

• Было ліха ды пагоршала (прымаўка).
• Хвораму пагоршала (безас.).

|| наз. пагаршэнне, ✂ і пагоршанне, ✂.

пагоршыцца, ✂; зак.

Зрабіцца горшым.

• Дысцыпліна пагоршылася.
• Здароўе пагоршылася.

|| незак. пагаршацца, ✂ і пагоршвацца, ✂.

|| наз. пагаршэнне, ✂, пагоршанне, ✂ і пагоршванне, ✂.

пагоршыць, ✂; зак.

Зрабіць горшым.

|| незак. пагаршаць, ✂ і пагоршваць, ✂.

|| наз. пагоршванне, ✂.

|| наз. пагаршэнне, ✂ і пагоршанне, ✂.

пагорысты, ✂.

Пакрыты пагоркамі, няроўны.

• Пагорыстая мясцовасць.

|| наз. пагорыстасць, ✂.

пагражальны, ✂.

1. Які ўтрымлівае ў сабе пагрозу, выражае пагрозу.

   • У голасе гучалі пагражальныя ноткі.

2. Які пагражае небяспекай.

   • П. характар падзей.

|| наз. пагражальнасць, ✂.

пагражаць, ✂; незак.

1. каму і без дапаўнення. Рабіць пагражальны жэст рукой.

   • П. кулаком.

2. каму чым. Папярэджваць з пагрозай пра што-н.

   • П. вайной.

3. чым. Служыць прыметай (чаго-н. небяспечнага, непрыемнага).

   • Рака пагражае разлівам.

4. Павінна адбыцца (пра што-н. дрэннае).

   • Пагражае гангрэна.

|| зак. пагразіць, ✂.

пагран...

Першая частка складаных слоў са знач. пагранічны, напр. пагранатрад, пагранзастава, пагранслужба.

пагранічнік, ✂, м.

Ваеннаслужачы пагранічнай аховы.