Verbum

падагульніць, ✂; зак.

1. Падвесці вынікі чаго-н.

   • П. суму выдаткаў.

2. Зрабіць абагульняючыя вывады.

   • П. думкі папярэдніх даследчыкаў.

|| незак. падагульняць, ✂.

|| наз. падагульненне, ✂.

пададзецца, ✂; зак. (разм.).

Адзецца лепш, чым звычайна.

• Дзяўчаты пададзеліся.

|| незак. пададзявацца, ✂.

пададзець, ✂; зак. (разм.).

Надзець пад што-н.

• П. світэр пад пінжак.

|| незак. пададзяваць, ✂.

падажынаць, ✂; зак.

1. Дажаць што-н. у многіх месцах.

   • П. жыта на ўсіх палетках.

2. Завяршыць жніво — пра ўсіх, многіх.

падазваць, ✂; зак.

Жэстам, голасам папрасіць наблізіцца.

• П. насільшчыка.

|| незак. падзываць, ✂.

падазраваць, ✂; незак.

1. каго (што) у чым. Мець падазрэнне на каго-н.

   • П. каго-н. у крадзяжы.

2. што., аб чым і са злуч. уступальны. «што». Меркаваць, дапускаць магчымасць чаго-н.

   • У хворага падазраюць адзёр.
   • Мы і не падазравалі аб яго існаванні.
   • Я і не падазраваў, што мяне такое падсцерагала.

падазроны, ✂.

1. Які выклікае падазрэнне.

   • П. кашаль.

2. Схільны падазраваць, недаверлівы.

   • П. характар.

|| наз. падазронасць, ✂.

падазрэнне, ✂, н.

1. Меркаванне, заснаванае на сумненні ў правільнасці, законнасці чыіх-н. учынкаў, у справядлівасці чыіх-н. слоў, у сумленнасці чыіх-н. намераў.

   • Затрыманы па падазрэнню ў крадзяжы.
   • Быць пад падазрэннем або на падазрэнні ў каго-н. (выклікаць да сябе падазроныя адносіны з боку каго-н.).

2. Меркаванне аб магчымасці чаго-н.

   • Ёсць п., што яны сёння могуць не прыехаць.
   • П. на адзёр.

падаконнік, ✂, м.

Дошка або пліта, устаўленая ў ніжнюю частку аконнага праёма.

падакошваць, ✂; зак.

1. Дакасіць у многіх месцах.

   • П. лугі.

2. Завяршыць касьбу — пра ўсіх, многіх.

   • Аднавяскоўцы падакошвалі і падажыналі.