Verbum

паланкін, ✂, м.

На Усходзе: сродак перамяшчэння ў выглядзе ўмацаванага на доўгіх шастах крытага крэсла або ложа, якое пераносіцца насільшчыкамі.

паланцін, ✂, м.

Футравая або аксамітавая жаночая наплечная накідка, а таксама вялікая і шырокая хустка.

• Сабаліны п.

|| прым. паланцінавы, ✂.

паланэз, ✂, м.

Польскі ўрачысты танец-шэсце, а таксама музыка ў яго рытме.

палас, ✂, м.

Двухбаковы дыван без ворсу.

|| прым. паласны, ✂.

паласа, ✂, ж.

1. Доўгі роўны след (у малюнку, у чарцяжы, на якой-н. паверхні і пад.), стужка, доўгая вузкая частка якой-н. прасторы.

   • Чырвоныя і сінія палосы на хустцы.
   • П. на целе ад удару.
   • П. дыму.

2. Працяглы ўчастак чаго-н., пояс.

   • Гліністая п.
   • Прыфрантавая п.

3. У старой вёсцы: невялікі вузкі ўчастак ворнай зямлі сялянскага надзелу.

4. Старонка ў наборы, у друкаваным выданні (спец.).

   • Газетная п.

5. перан. Прамежак часу, перыяд.

   • Самая шчаслівая п. яго жыцця.

6. перан. Настрой, стан.

   • Змрочная п. найшла на яго.

|| памянш. палоска, ✂.

• Тканіна ў палоску.

|| прым. палосны, ✂ і паласны, ✂.

паласаваць, ✂; незак.

1. Рэзаць на палосы (спец.).

   • П. жалеза.

2. Біць, пакідаючы рубцы, палосы на целе (разм.).

|| зак. паласаваць, ✂ і спаласаваць, ✂.

|| наз. паласаванне, ✂.

паласавы, ✂, (спец.).

Які вырабляецца ў выглядзе палос ці служыць для вырабу іх.

• Паласавое жалеза.
• П. стан.

паласаты, ✂.

Пакрыты палосамі; з афарбоўкай у палоску.

• Паласатая тканіна.
• Паласатыя шпалеры.

|| наз. паласатасць, ✂.

паласкальніца, ✂, ж.

Пасудзіва для мыцця кубкаў, шклянак і пад.

паласканне, ✂, н.

1. гл. паласкаць.

2. Лекавая вадкасць, якой палошчуць горла, рот.

   • Цёплае п.