Verbum

паддоннік, ✂, м.

Падстаўка або падсцілка пад што-н.

• Гліняны п.
• П. пад кветачны вазон.

паддопытны, ✂.

Які знаходзіцца пад следствам.

• Прызнанне паддопытнага (наз.).

паддоследны, ✂.

Які служыць аб’ектам навуковага доследу.

• Паддоследнае поле.

паддувала, ✂, н.

Адтуліна ў печы пад топкай для ўзмацнення цягі.

|| прым. паддувальны, ✂.

пад’езд, ✂, м.

1. гл. пад’ехаць.

2. Месца, па якім пад’язджаюць да чаго-н.

   • П. да ракі.

3. Уваход у будынак.

   • Парадны п.

|| прым. пад’язны, ✂ і пад’езны, ✂.

пад’есці, ✂; зак. (разм.).

1. Наесціся, паесці.

   • Не далі спакойна п.

2. З’есці знізу, ніжнюю частку чаго-н.

   • Бабры пад’елі дрэвы.

|| незак. пад’ядаць, ✂.

пад’ехаць, ✂; зак.

1. да каго-чаго. Едучы, наблізіцца да каго-, чаго-н.

   • П. да гаража.

2. пад што. Едучы на чым-н., трапіць куды-н., пад што-н.

   • П. пад мост.

3. Прыехаць (звычайна па справе, ненадоўга; разм.).

   • Вы едзьце цяпер, а я пад’еду пазней.

4. перан., да каго. Падлізацца, дабіцца чаго-н. хітрасцю, ліслівасцю (разм.).

   • П. да начальства.

|| незак. пад’язджаць, ✂.

|| наз. пад’езд, ✂.

пад’ём, ✂, м.

1. гл. падняцца, -ць.

2. Участак дарогі, які ідзе ўверх.

   • Круты п.

3. Выпуклая частка нагі ад пальцаў да шчыкалаткі, над ступнёй.

   • Боты ціснуць у пад’ёме.

◊

• Лёгкі (або цяжкі) на пад’ём (разм.) — лёгка (або з цяжкасцю) адважваецца ісці, ехаць, рухацца, рабіць што-н.

|| прым. пад’ёмны, ✂.

пад’ёмнік, ✂, м.

Устройства, механізм для пад’ёму цяжару і пасажыраў.

• Канатны п.

пад’ёмны, ✂.

1. гл. падняцца, -ць і пад’ём.

2. Які прызначаны для пад’ёму, перамяшчэння ўверх.

   • П. кран.

3. Такі, які можна падняць.

   • Пад’ёмная заслона.

4. Які выдаецца для расходаў пры пераездзе на новае месца работы.

   • Пад’ёмныя грошы.
   • Атрымаць пад’ёмныя.