Verbum

панурыцца, ✂; зак.

Тужліва, панура схіліць галаву.

• Сядзець панурыўшыся.

панурыць, ✂; зак.:

• панурыць галаву — тужліва схіліць галаву.

пануючы, ✂.

1. Які мае ўладу, знаходзіцца на чале ўлады.

   • Пануючыя класы.

2. Які пераважае, найбольш распаўсюджаны.

   • Пануючая парода дрэў.

3. Які ўзвышаецца над чым-н.

   • Пануючая вышыня.

панцак, ✂, м. (разм.).

Круглыя ячныя крупы, а таксама суп з такіх круп.

панцыр, ✂, м.

1. Даўней: металічнае адзенне для засцярогі тулава ад удараў халоднай зброі.

   • Рыцары ў панцырах.

2. Цвёрдае покрыва некаторых жывёлін.

   • Чарапашы п.

|| прым. панцырны, ✂.

панчохі, ✂, ж.

Выраб машыннага або ручнога вязання, які надзяваецца на ногі і заходзіць за калені.

• Капронавыя п.
• Конь у панчохах (перан. з белай, светлай поўсцю на ніжніх частках ног; спец.).

|| памянш. панчошкі, ✂.

|| прым. панчошны, ✂.

панчошнік, ✂, м.

Майстар па вырабу панчох.

|| ж. панчошніца, ✂.

паншчына, ✂, ж.

1. Пры прыгонным праве: дармовая прымусовая праца сялян на пана.

   • Адбываць паншчыну.

2. Прыгоннае права (разм.).

|| прым. паншчынны, ✂.

панэль, ✂, ж.

1. Дарожка для пешаходаў па баках вуліцы; тратуар.

2. перан. У некаторых выразах: пра занятак прастытуцыяй.

   • Пайсці на п. (стаць прастытуткай).

3. Драўляная абшыўка або афарбоўка (першапачаткова — пад дрэва) ніжняй часткі сцен памяшкання (спецыяльны тэрмін).

   • Панэлі, размаляваныя пад дуб.

4. У зборным будаўніцтве: вялікая пліта, якая з’яўляецца гатовым элементам збудавання (спец.).

|| прым. панэльны, ✂.

панэлявоз, ✂, м.

Грузавы аўтамабіль-платформа для перавозкі панэлей (у 4 знач.).

|| прым. панэлявозны, ✂.