Verbum

палон, ✂, м.

Няволя, у якой знаходзіцца чалавек, захоплены ворагам у час вайны.

• Трапіць у п.
• У палоне старых уяўленняў (перан.).

палонік​¹, ✂, м.

Тое, што і апалонік.

палонік​², ✂, м.

Тое, што і апалонік.

палонка, ✂, ж.

1. Незамерзлае або ўжо расталае месца на ледзяной паверхні ракі, возера.

   • Конь праваліўся ў палонку.

2. Адтуліна, прасечаная ў лёдзе ракі, возера і пад.

   • Лавіць рыбу ў палонцы.

палоннік, ✂, м. (разм.).

Тое, што і палонны.

|| ж. палонніца, ✂.

|| прым. палонніцкі, ✂.

палонны, ✂.

Які знаходзіцца ў палоне.

• П. салдат.
• Узяць многа палонных (наз.).

палопацца, ✂; зак.

Лопнуць (пра многія прадметы).

• Шклянкі палопаліся.

палоса, ✂, ж.

Тое, што і паласа.

|| памянш. палоска, ✂.

палотнішча, ✂, н.

Адрэзак тканіны на ўсю шырыню сатканага кавалка.

• Стол прэзідыума быў накрыты чырвоным палотнішчам.
• П. сцяга.

палохацца, ✂; незак.

Даходзіць да стану страху, баяцца.

|| зак. спалохацца, ✂ і напалохацца, ✂.