Verbum

завастрыць, ✂; зак.

1. Зрабіць вострым (у 1 знач.).

   • З. аловак.

2. перан. Больш рэзка абазначыць галоўнае, істотнае ў чым-н., падкрэсліць.

   • З. пытанне.

◊

• Завастрыць увагу на чым — сканцэнтраваць увагу на чым-н.

|| незак. завастраць, ✂ і завострываць, ✂.

заваявальнік, ✂, м.

Тое, што і заваёўнік.

заваявальны, ✂.

Накіраваны на заваяванне, звязаны з заваяваннем; заваёўніцкі, захопніцкі.

• Заваявальныя войны.

заваяванне, ✂, н.

1. гл. заваяваць.

2. Тое, што і заваёва (у 2 знач.).

заваяваць, ✂; зак.

1. Захапіць вайной.

   • З. краіну.

2. перан. Дамагчыся, дасягнуць чаго-н. сваёй дзейнасцю.

   • З. аўтарытэт.
   • З. сабе становішча.

|| незак. заваёўваць, ✂.

|| наз. заваёва, ✂ і заваяванне, ✂.

заведамы, ✂.

Наперад добра вядомы, несумненны (звычайна пра што-н. адмоўнае).

• З. нягоднік.
• Заведамая хлусня.
• Заведама (прысл.) непраўдзівыя звесткі.

завезці, ✂; зак.

1. Везучы, даставіць куды-н., адвезці.

   • З. на работу.

2. Везучы, накіраваць куды-н. вельмі далёка, не туды, куды належыць і пад.

   • З. ў глуш.
   • Завёз невядома куды.

3. Даставіць па прызначэнню.

   • З. тавары ў магазін

|| незак. завозіць, ✂.

|| наз. завоз, ✂.

завельмі, прысл. (разм.).

Занадта, празмерна, больш, чым трэба.

• З. падрабязна.

заверыць, ✂; зак.

1. каго (што) у чым. Запэўніць у верагоднасці чаго-н., паручыцца за што-н.

   • «Усё будзе зроблена як мае быць», — заверыў старшыня.

2. Засведчыць, змацаваўшы подпісам, пячаткай.

   • З. подпіс.
   • З. дакумент.

|| незак. завяраць, ✂.

|| наз. завярэнне, ✂, завяранне, ✂ і заверка, ✂.

завеса, ✂, ж.

1. Адна з дзвюх металічных пласцін, якімі прымацоўваюцца да вушака дзверы, аконныя рамы і пад.

   • Дзверы на новых завесах.

2. Тое, што і заслона (у 1 знач.).

   • Снежная з.
   • З. туману.

|| памянш. завеска, ✂.