Verbum

затануць, ✂; зак.

Пайсці на дно вадаёма (аб прадметах).

• Карабель затануў.

затанцавацца, ✂; зак. (разм.).

1. Захапіўшыся танцамі, забыць пра час.

   • З. да ранку.

2. Доўга танцуючы, стаміцца.

   • З. да ўпаду.

затапіць, ✂; зак.

1. Заліць вадой паверхню чаго-н.

   • Рака затапіла лугі.

2. Апусціць на дно вадаёма (пра вялікія прадметы).

   • З. судны.

|| незак. затапляць, ✂.

затаптаць, ✂; зак.

1. Топчучы, зараўняць або ўціснуць што-н., прыціснуць.

   • З. сляды.
   • З. сцізорык у зямлю.
   • З. каго-н. у гразь (перан. зняславіць, ачарніць; разм.).

2. Топчучы, задушыць, забіць.

   • Конь затаптаў шчаня.

3. Забрудзіць слядамі (разм.).

   • З. падлогу.

|| незак. затоптваць, ✂.

затармасіць, ✂; зак. (разм.).

Замучыць, стаміць, тармосячы.

• Дзеці мяне зусім затармасілі.

затаўка, ✂, ж.

Закраса са свінога сала (звычайна нутранога).

• Прынясі крышан здору на затаўку.

затаўхаць, ✂; зак. (разм.).

Замучыць, штурхаючы ў натоўпе.

• Дзяўчынку затаўхалі ў натоўпе.

затаўчы, ✂; зак. (разм.).

Забіць да паўсмерці, да страты прытомнасці.

• Ледзь не затаўклі яго кулакамі.

затачыць, ✂; зак.

Зрабіць вострым, завастрыць.

• З. свярдзёлак.

|| незак. заточваць, ✂.

|| наз. заточванне, ✂ і заточка, ✂.

|| прым. заточны, ✂.

затвор, ✂, м.

Частка агнястрэльнай зброі для закрывання і адкрывання канала ствала.

• З. вінтоўкі.

|| прым. затворны, ✂.