Verbum

законапраект, ✂, м.

Праект закона (у 2 знач.).

законнасць, ✂, ж.

1. гл. законны.

2. Няўхільнае выкананне законаў, становішча, пры якім грамадскае жыццё і дзейнасць забяспечваюцца законамі.

законнік, ✂, м. (разм.).

1. Знаўца законаў (у 2 знач.), заканазнавец.

2. Той, хто строга прытрымліваецца закона (у 2 знач.).

|| ж. законніца, ✂.

законны, ✂.

1. Які адпавядае закону (у 2 і 3 знач.), грунтуецца на законе (у 2 і 3 знач.).

   • З. дакумент.
   • З. прыём барацьбы. На законных падставах.

2. перан. Цалкам зразумелы і дапушчальны, абгрунтаваны.

   • З. папрок.

|| наз. законнасць, ✂.

ну,закончаны​¹ ✂ прым.

1. Які мае неабходную паўнату, цэласнасць.

   • Закончаная думка.
   • З. сказ.

2. Які дасягнуў дасканаласці ў якой-н. справе, мастацтве, цалкам сфарміраваны (кніжн.).

   • З. майстар.
   • З. мастак.

3. Пра чалавека як носьбіта адмоўных якасцей.

   • З. нягоднік.

закончаны​²:

• закончанае трыванне — у граматыцы: катэгорыя дзеяслова, што паказвае, як адбываецца названае дзеясловам дзеянне ў часе (напр., завершанае, незавершанае дзеянне); проціл. - незакончанае трыванне.

закончыцца, ✂; зак.

Прыйсці к канцу, завяршыцца, скончыцца.

• Сход закончыўся позна вечарам.
• Жніво закончылася дажынкамі.

|| незак. заканчвацца, ✂.

закончыць, ✂; зак.

Давесці да канца, завяршыць, скончыць.

• З. будаўніцтва.

|| незак. заканчваць, ✂.

закоскі, ✂.

Пачатак касьбы.

• Учора справілі з.

закот, ✂, м.

1. Франтон з тонкага звычайнага чэсанага бярвення.

2. Абрывістае глыбокае месца ў рацэ (разм.).

   • Хлопчык трапіў у з. і ўтапіўся.

|| прым. закотны, ✂.

• Закотнае акенца.